یه سؤال جالبی که زیاد از دانشجوها میشنوم اینه:
«من دو ساله دارم برنامهنویسی میکنم، ولی هنوز حس میکنم از کسی که تازه ۶ ماهه شروع کرده عقبترم. چرا؟»
جوابش شاید کمی تلخ باشه:
چون «مدت زمان» با «میزان تجربه» یکی نیست.
ممکنه یک نفر دو سال برنامهنویسی کرده باشه،
ولی بخش زیادی از این مدت صرف دیدن دوره، کپیکردن کد، حل تمرینهای مشابه و دنبال کردن آموزشها شده باشه.
در مقابل، یکی دیگه ممکنه فقط ۶ ماه سابقه داشته باشه، ولی در همین مدت:
🔹 یک پروژه واقعی ساخته
🔹 چند بار به بنبست خورده و Debug کرده
🔹 مستندات خونده
🔹 با Git کار کرده
🔹 کد دیگران رو بررسی کرده
🔹 با خطاهای واقعی سروکله زده
🔹 و مجبور شده بدون اینکه کسی قدمبهقدم راهنماییش کنه، مسئله حل کنه.
اینجا تفاوت اصلی شکل میگیره.
تجربه واقعی یعنی چه؟
به نظرم تجربه فقط این نیست که بگی:
> «من دو ساله Python کار میکنم.»
سؤال مهمتر اینه:
«در این دو سال با چه مسئلههایی درگیر شدی؟»
آیا تونستی بدون Tutorial یک پروژه رو از صفر بسازی؟
وقتی کدت خطا میده، میتونی بفهمی مشکل از کجاست؟
میتونی Documentation بخونی و چیزی رو خودت یاد بگیری؟
وقتی یک کد ناآشنا جلوت قرار میگیره، میتونی بفهمی چه کاری انجام میده؟
و مهمتر از همه:
وقتی جواب آماده وجود نداره، میتونی مسئله رو به قسمتهای کوچکتر تقسیم کنی و حلش کنی؟
اینها چیزهایی هستن که به مرور، تجربه واقعی رو میسازن.
یه نفر ممکنه ۲ سال، همون یک ماه اول رو ۲۴ بار تکرار کرده باشه.
و یه نفر دیگه ممکنه در ۶ ماه،
بارها ساخته باشه، خراب کرده باشه، Debug کرده باشه و دوباره ساخته باشه.
این دو نفر روی کاغذ فقط مدت زمان متفاوتی ندارن؛
عمق تجربهشون هم کاملاً متفاوته.
پس اگر تازه وارد برنامهنویسی شدی، خودت رو فقط با عدد سال و ماه مقایسه نکن.
و اگر چند ساله برنامهنویسی میکنی، بد نیست گاهی از خودت بپرسی:
«آیا دارم تجربه کسب میکنم، یا فقط دارم زمان میگذرونم؟»
به نظرم این سؤال، خیلی مهمتر از اینه که بگیم:
«چند سال سابقه داری؟»
برنامه نویس باشید و ازش لذت ببرید.
میم جیم صاد
MimJimSad