
1. توسعه frontend چیست؟
قسمت جلویی یک وب سایت چیزی است که در مرورگر خود می بینید و با آن تعامل دارید. همچنین به عنوان "سمت مشتری" نامیده می شود، شامل همه چیزهایی است که کاربر به طور مستقیم تجربه می کند: از متن و رنگ ها گرفته تا دکمه ها، تصاویر و منوهای ناوبری. فرض کنید تصمیم دارید یک کسب و کار راه اندازی کنید. شما یک نانوایی غذای لذیذ سگ باز می کنید و به یک وب سایت حرفه ای نیاز دارید تا شرکت خود را به مشتریان معرفی کنید و به آنها بگویید در کجا قرار دارید. شاید چند عکس و اطلاعاتی در مورد محصولات خود اضافه کنید. تنها چیزی که برای ساخت وب سایت خود نیاز دارید فن آوری های فرانت اند است.
2. زبان های اصلی توسعه frontend کدامند؟
این سه زبان این کار را انجام می دهند: HTML HTML زبان نشانه گذاری کدگذاری اساسی است که محتوای وب را ایجاد و سازماندهی می کند تا بتواند توسط مرورگر نمایش داده شود. می توانید در راهنمای مبتدیان ما درباره HTML اطلاعات بیشتری کسب کنید. CSS CSS زبانی است که HTML را همراهی میکند و سبک محتوای یک وبسایت مانند طرحبندی، رنگها، فونتها و غیره را تعریف میکند. جاوا اسکریپت جاوا اسکریپت یک زبان برنامه نویسی است که برای عناصر تعاملی بیشتر مانند منوهای کشویی، پنجره های مدال و فرم های تماس استفاده می شود. این موارد ضروری با هم هر چیزی را که هنگام بازدید از یک صفحه وب به صورت بصری ارائه می شود ایجاد می کند - خواه خرید آنلاین، خواندن اخبار، بررسی ایمیل خود یا انجام جستجوی Google باشد. آنها به عنوان بلوک های سازنده اینترنت شناخته می شوند و دلیل خوبی هم دارند!
علاوه بر زبانهای مقدماتی، با فریمورکهای وب مانند Bootstrap، Django و Angular، کتابخانههای جاوا اسکریپت مانند jQuery و پسوندهای CSS مانند Sass و LESS مواجه خواهید شد. فهرست طولانی از منابعی مانند اینها با طیف وسیعی از ابزارهای مختلف برای هر زبان و عملکرد بالقوه وجود دارد. هدف چارچوبهای وب و کتابخانههای فرانتاند صرفاً مدیریتپذیرتر کردن کد (و فرآیند نوشتن آن) با ارائه ابزارها و قالبهای مختلف سازگار با زبانهای کدنویسی رایج است.
3. تفاوت بین توسعه frontend و طراحی وب چیست؟
توجه به این نکته مهم است که اگرچه توسعه frontend با جنبه بصری و تعاملی یک وب سایت سروکار دارد، اما شبیه طراحی وب نیست. توسعه دهندگان Frontend در واقع این جنبه های جلویی یک وب سایت را طراحی نمی کنند - این کار یک طراح وب یا به طور خاص تر، یک طراح UI است. توسعهدهنده frontend این طرح را میگیرد و با استفاده از زبانهای frontend که در بالا در مورد آن صحبت کردیم، آن را به چیزی کاربردی تبدیل میکند. بنابراین، طراحان وب به طراحی توجه دارند: ظاهر و احساس وب سایت، نحوه چیدمان آن، و دکمه ها و نقاط لمسی که کاربر تجربه می کند. توسعه دهندگان فرانت اند به کارکرد توجه دارند. مهندسی که این طرح ها را به یک وب سایت زنده و تعاملی تبدیل می کند. کنجکاو در مورد یک حرفه در توسعه وب هستید؟ پشت صحنه چند ماه به جلو حرکت کنید. وب سایت کسب و کار شما عالی به نظر می رسد، و نانوایی غذای لذیذ سگ به طرز باورنکردنی موفق شده است. اکنون مشتریان میخواهند برای دوستان پشمالوی خود مقادیر زیادی کالا بخرند و شروع به پرسیدن میکنند که آیا میتوانند آنلاین سفارش دهند. بنابراین تصمیم می گیرید یک فروشگاه آنلاین باز کنید که در آن افراد بتوانند در هر زمان خرید کنند و سفارش دهند. این بدان معناست که سایت شما اکنون باید اطلاعات مربوط به محصولات، خریدها، نمایه های کاربر، کارت های اعتباری و موارد دیگر را ذخیره کند. چگونه این دادهها را مدیریت میکنید تا بتوانید برای همه آن دمهای تکاندهنده غذا ارائه کنید؟ اینجاست که توسعه باطن وارد می شود. یک توسعه دهنده جاوا اسکریپت که روی کدش کار می کند
4. قسمت پشت ماجرا یا همان backend
تا اینجا، آنچه شما دارید نمونه ای از یک وب سایت ثابت است - محتوای آن واقعاً تغییر زیادی نمی کند. برای سایت های استاتیک، تمام اطلاعات لازم که تعیین می کند چه چیزی در صفحه وب وجود دارد، در خود کد فرانت اند وجود دارد. وب سایت های استاتیک برای نمایش مواردی مانند مشاغل، رستوران ها، نمونه کارهای توسعه وب یا پروفایل های حرفه ای خوب هستند. اما اگر میخواهید سایت خود را به چیزی تبدیل کنید که کاربران بتوانند با آن تعامل داشته باشند، باید در مورد آنچه در پشت صحنه وبسایت میگذرد، اطلاعات بیشتری کسب کنید. باطن (یا "سمت سرور") بخشی از وب سایت است که شما نمی بینید. مسئول ذخیره و سازماندهی داده ها است و اطمینان حاصل می کند که همه چیز در سمت مشتری واقعاً کار می کند. Backend با فرانت اند ارتباط برقرار می کند و اطلاعاتی را ارسال و دریافت می کند تا به عنوان یک صفحه وب نمایش داده شود. هر زمان که یک فرم تماس را پر می کنید، یک آدرس وب را تایپ می کنید، یا خریدی انجام می دهید (هر گونه تعامل کاربر در سمت مشتری)، مرورگر شما درخواستی را به سمت سرور ارسال می کند، که اطلاعات را به شکل کد ظاهری باز می گرداند. مرورگر می تواند تفسیر و نمایش دهد. سایت جدید شما باید اجزای پشتیبان اضافی داشته باشد تا آن را به یک برنامه وب پویا تبدیل کند - وب سایتی که محتوای آن می تواند بر اساس آنچه در پایگاه داده آن است تغییر کند و می تواند با ورودی کاربر تغییر یابد. این با یک وب سایت ثابت متمایز است که به پایگاه داده نیاز ندارد زیرا محتوای آن معمولاً یکسان می ماند. یک توسعه دهنده باطن در حال بررسی کیفیت کد است راه اندازی سمت سرور وب سایت شما به یک پایگاه داده برای مدیریت تمام اطلاعات مشتری و محصول نیاز دارد. پایگاه داده محتوای وب سایت را در ساختاری ذخیره می کند که بازیابی، سازماندهی، ویرایش و ذخیره داده ها را آسان می کند. بر روی یک کامپیوتر راه دور به نام سرور اجرا می شود. پایگاه داده های مختلفی وجود دارند که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند، مانند MySQL، SQL Server، PostgresSQL و Oracle. برنامه شما همچنان حاوی کد ظاهری خواهد بود، اما همچنین باید با استفاده از زبانی ساخته شود که پایگاه داده بتواند آن را تشخیص دهد. برخی از زبانهای بکاند رایج عبارتند از Ruby، PHP، Java، Net. و Python. این زبان های برنامه نویسی اغلب بر روی چارچوب هایی اجرا می شوند که فرآیند توسعه وب را ساده می کنند. برای مثال Rails چارچوبی است که به زبان روبی نوشته شده است. از این رو Ruby on Rails یک فناوری محبوب برای ساخت برنامه های وب پویا است که روند را بسیار سریعتر می کند.