"آدم فقط دلش بند ِ دل ِ آدمیزاد نمیشود" این را پریشب، وسط پیادهرویتنهای شبانه فهمیدم. وقتی که چهار ساعت، تمام ِ مرکز شهر را قدم زدم تا رسیدم به دانشگاهمان! فهمیدم آدم ممکن است دلش بند شود به آجرهای قدیمی یک مکان. مکانهایی که ممکناست روزی با نهایت امید نگاهشان کرده و بعد در میان همان دیوارها ناامید شده. آدم دلش بند میشود گاهی به آجرهای قدیمی مکانهایی که یک روز فریاد زده و با تنفر گفته که دیگر پایم را درونت نخواهم گذاشت. و چندی بعد، روزگار دوباره آوردتش میان آغوش همان مکان و آدم، دیده که دلش، بندتر از آن است که برود و فراموش کند همه چیز را... دلم بند است به همین تابلوی بزرگ که صبح به صبح سلام میکردم و وارد میشدم. دلم بند است به دیوارهایی که روزهایی شاهد بغضهای من بودند و روزی دیگر تنها همراه من در یک شادی عمیق ... دلم بند است به لحظاتی که همین آجرهای کهنه انگیزهم داده به بلند شدن، راه رفتن، دویدن، شکست خوردن و باز ایستادن و ادامه دادن... دلم عجیب برایت تنگ شده دانشگاه لعنتی من!
#ویرگول
#زندگی
#آدم
#من