دغدغه

ممنون جناب سروان،خدانگهدارتون باشه، با اجازتون خداحافظ..

آخرین سخن او بود، بعد از آن کلامی حرف نزد انگار زبانش در حلقومش فرو رفته بود و تارهای صوتی گلویش از کار افتاده بود.

لبخند های شیرین بچه ۲ ساله ای با موهای فر و چشمان درشت سیاه رنگ که دست در دهانش کرده بود و صدای اوم اومد مخلوط شده با خنده اش سکوت مترو را شکسته بود، لبخندی بر لبانش نمایان کرد.

سرش پایین بود و راه میرفت، همان بازی بچگانه را انجام می دهد با دقت قدم بر می داشت تا پایش روی خط کاشی های پیاده رو نرود، تا امروز نیز از این بازی همیشه برنده، نیز ز با شکست بیرون نیاید.

گل‌های سفید و سرخ و زرد رنگ باغ را بومی کرد، اگر زنبوری میان گل ها بود، با دقت و او را با دقت بررسی می کرد تا ببیند میان گلها چگونه غوطه ور میشود.

روی نیمکت چوبی زیر درخت ارغوان نشسته بود. گل های بنفش ارغوان خوشه بالای سرش بودند.

در دنیای فکرش مشغول بود که با صدای چیریک دوربین عکاسی به خودش آمد .سوژه عکاس شده بود، لبخند شیرینی تحویل عکاس داد.

دیگر نمی خواست کسی یا چیزی حواسش را پرت کند،

آهسته در مسیر برگشت قدم بر میداشت،صدای پرندگان ویز ویز زنبور ها و رنگارنگ گل ها، دیگر ارزش ذوق کردن نداشت . دیگر بازنده بودن در مسابقه همیشه پیروزی که داشت دیگر ذوقی به جانش نمی انداخت.

شلوغی مترو نیز نتوانست سکوت او را بشکند ،حتی لحظه‌ای که به طور اتفاقی پایش را مسافری لگد کرد یا در اثر ترمز مترو به شیشه کنار صندلی برخورد کرد.

چیزی مهمتر از درد یا حرف زدن داشت با خودش فکر می‌کرد که مجبور است این احساسات شادی و کودکانه را کنار بگذارد.

همین احساسات او را سرزنده نگه داشته بود با بالا رفتن سن شما مجبور به قبول حرف مادرش که می‌گفت:« اینها برای تو نون آب نمیشه.فکر یه کار درست باش. «فکر نان باش که خربزه آبه» » سوال های زیادی در فکرش بود نصفه و نیمه می توانست به آنها پاسخ دهد .

در فکرش با خودش کلنجار می‌رفت و می گفت :«اگر این احساسات رو کنار بزارم چه جوری حس سرزندگی کنم؟ مگه به دنیا نیومدم که بهترین روش زندگی کنم؟چرا این روش زندگی منو مورد سوال قرار میده؟اگر این زندگی نیست ،پس زندگی چیه؟ کار کردن پول درآوردن؟ برای به دست آوردن یه سر پناه ؟ تو خونه بزرگ زندگی کنم؟کار کردن برای سیر کردن شکم ؟ ازدواج با کسی که معلوم نیست که چی میخواد از زندگی؟ آیا با ویز ویز زنبور ها گ،با دیدن گلهای رنگارنگ سر ذوق میاد ؟حاضر با قدم بزنه؟کنار خیابون بستنی بخوره ؟ با یه شاخه گل که براش هدیه بخرم ذوق کنه؟ یا نه کسی هست این چیزا به چشمش نمیاد. کادو بزرگ و لوکس می‌خواد؟

درهمین فکر غوطه ور بود که ایستاد، کلاهش را بر سر گذاشت، نفس عمیقی کشید و گفت سلام جناب سروان وقتتون بخیر....