شرط بندی با خدا

سلام و درود

پنج سال پیش یه کتابی خوندم که درباره اخلاق بود ، متنش مال دوره قاجار بود ولی هم همچنان چاپ میشه ، تئوری ای که برای وجود آدم هم میداد جالب توجه بود اسم این کتاب «معراج السعاده »است نزدیک هفتصد صفحه میشه که به نثر قدیم نوشته شده و از باب اسلامی سخن میگه

حقیقتا من نه نماز خون بودم نه علاقه ای داشتم که یه آدم مذهبی باشم چون فکر میکردم دین دست و پا آدمو می بنده به همین دلیل همش دنبال یه بهانه بودم که آدم مذهبی نباشم .

اما نمیشه پنهون کرد که ما در جامعه ای زندگی میکنیم که مستقیماً با دین زندگی سر و کله می زنیم ، از قسم خوردن های عامیانه تا دلسوزی هایی که میگیم« گناه داره !!!»،از قرآن زیر تلوزیون تا تعطیلاتی که برای مناسبت های مذهبیه و ....

همه ی ما یه زمینه ای از مذهب و دین تو ذهنمون داریم که رو تصمیمات زندگیمون قطعا تاثیر داره و من نمیتونستم نادیده بگیرمش .

این شد که تصمیم گرفتم سنگامو با خدا وا بکنم ، دست بر قضا در شرایطی قرار گرفتم که تنها کاری که از دستم بر میومد خوندن کتاب بود اونم نه هر کتابی اونایی که تو یه قفسه تو اموزشی سربازی بود، فرمانده ام هم با هام لج بود ، نه تنها منو اذیت می کرد بلکه هرکی هم که با من می گشت هم نیش میزد؛ به بچه‌ها گفته بود که بیشتر بچه های گروهان با رفتار و حرف من عمل می کنن؛یه همچین نظری درباره من داشت ،خلاصه که تو اوضاع و شرایط ناجوری بودم و از همه طرف روم فشار بود؛

وقتی متوجه این کتاب شدم و فهمیدم سر و تهش به خدا و دین میخوره دیدم فرصت بهتر از اینا گیرم هم نمیاد

علی الخصوص وقتی روی جلدش رو خوندم که جمله ای از آیت الله بهجت روش نوشته بود با این مضمون که اگر روزی نیم صفحه از این کتاب رو بخونی و به آن عمل کنی بعد یه سال مثل دارویی که مصرف می کنی تاثیر شو می بینی

نمیدونم چرا اما شخصیت آقای بهجت رو خیلی دوست داشتم با وجود اینکه نه از نزدیک دیده بودمش ، نه درست و حسابی پای حرفاش نشسته بودم ، نه حتی آدمی مذهبی طور بودم، اما خب، دوسش داشتم

خلاصه گفتم خدایا « بین من و تو یه قرار؛من چهل روز سعی میکنم هر کاری که می کنم برای تو باشه و در این مدت بر اساس این کتاب پیش میرم ،اما اگه بهم ثابت نکنی هستی و دینت ارزشش رو نداره اگه یه پیغمبر هم برام مبعوث کنی، به خودت قسم ، بهت اعتقاد پیدا نمی کنم» و این شد شروع یک تحول

.......