خلاقیت در همه جوامع انسانی بخش غیرقابل تفکیک حیات آن جامعه است. زایش و نو شدن در همه شئون زیستی انفرادی و اجتماعی مرهون پویایی مفهوم خلاقیت است. خلاقیت به دلیل جذابیت بالای خود، گاهی موجب خطای ذهن میشود و تبعاتی با خود به همراه خواهد داشت.
کسانی که میدانند که چگونه از این مفهوم در جهت امیال خود استفاده کنند، معمولاً افراد موفقی بوده و گاهی موجب آسیب به حیات جمعی در جامعه میشوند. این افراد باهوش با استفاده از تکنیکهای خلاقیت مقصود خود را به نحوی جلوه میدهند تا ذهن خودآگاه افراد منحرف شود و کاری را انجام دهند که مدنظر دارند اما غافل از آنکه ذهن ناخودآگاه متوجه این انحراف میشود و پس از مدتی سعی در خروج فرد از این حالت دارد.
خلاقیت برگ برنده جوامع در بنبستهای فرهنگی است. دقیقاً در نقطه تاریکی مسائل روبهروی فرهنگی، افرادی که دارای این ویژگیها هستند، راهحلهای خارقالعادهای را برای برون رفت از این مسائل ارائه میدهند. همان کسانی که به فرهنگ جامعه خود متعهد هستند و با استفاده از همه امکانات سعی در نجات جامعه مدنی خود دارند.
اما خلاقیت بازاری همان رفتار عوام فریبانهای است که افراد برای سود بیشتر خود و با تغییر در سلیقه مردم سعی میکنند تا امری را برای مخاطب عالی جلوه دهند. این افراد باعث کج سلیقگیها در جامعه میشوند و سطح زیباییشناسی افراد را کاهش میدهند. در نظر بگیرید اگر مردم هم عصر بتهوون، موسیقی خوب را گوش نداده بودند و در خاطره جمعی آنها شاهکارهایی وجود نداشت، آیا میتوانستند خلاقیت بتهوون را به اوج برسانند تا قطعات عالی سمفونیهای خود را بسازد. این مطلب، مسیری دو طرفه است که موجب رشد جمعی همه افراد در جامعه از هنرمند تا افراد عادی جامعه میشود.
بنابراین با آشنایی با مفاهیم و ویژگیها و تکنیکهای انواع خلاقیت، باید خلاقیت فرهنگی را از خلاقیت بازاری تشخیص دهیم تا همه بتوانیم با هم رشد کنیم.
