امروزه با پیشرفت علم و تکنولوژی، نقش فضای مجازی و اینترنت در زندگی ما پر رنگ و پر رنگتر میشود. تا آنجایی که برخی مشاغل و کسب و کارها، ارتباط مستقیم و تنگاتنگی با اینترنت دارند. اولین گام برای ورود اصولی و برنامهریزی شده به این دنیای وسیع، شناخت و آشنایی با برخی مبانی پایه آن است. در این مطلب به دو مورد از مهمترین آنها، یعنی دامنه(Domain) و هاست(Host) خواهیم پرداخت.

اگر عضو شبکه های اجتماعی مثل اینستاگرام بوده باشید، میدانید که هر شخص نام مستعار یا همان آیدی منحصر به فرد خود را دارد که این نام، صفحه او را از سایر صفحات متمایز میکند. اگر دید جامع و کلی تری داشته باشیم، در تمام فضای اینترنت نیز، هر وبسایت چنین نامی دارد که به آن دامنه گفته میشود و همان آدرسی است که در مرورگر برای ورود به آن وبسایت وارد میشود.

به طور کلی، هر دامنه از دو بخش اصلی تشکیل شده است: نام دامنه(Domain name) و پسوند(Extension) آن.
نام دامنه همان بخشی است که بعد از .www نوشته میشود و با یک نقطه "." از پسوند آن جدا میشود. برای انتخاب نام دامنه، مجاز به استفاده از اعداد و حروف انگلیسی و یا ترکیبی از این دو هستید. بدیهی است که نام دامنه شما باید خاص باشد و قبلا توسط شخص یا شرکت دیگری انتخاب نشده باشد. انتخاب نام دامنه مناسب و متناسب با محتوای وبسایت شما، میتواند تاثیر بسزایی در بازدید و موفقیت وبسایت داشته باشد.
پسوند دامنه بخش پایانی دامنه بوده و با یک نقطه "." از نام دامنه جدا میشود. پسوندها انواع مختلفی دارند و با دو دسته کلی ملی و بینالمللی دستهبندی میشوند. انتخاب پسوند دامنه نیز همانند نام دامنه، متاثر از حوزهی فعالیت و محتوای وبسایت بوده و بستگی به نظر شخصی شما دارد. مثلا "ir." نمونهای از پسوندهای ملی بوده و "com." و "net." در دسته پسوندهای بینالمللی قرار میگیرند.

به عنوان مثال، در دامنه "www.google.com" کلمه "google" نام دامنه، و "com." پسوند دامنه است.
حال که با مفهوم دامنه آشنا شدیم، با کمی توضیح درباره ساختار وبسایت، به مبحث هاست میپردازیم. هر وبسایت، میتواند شامل تصاویر، ویدئوها و فایل های مختلفی باشد که با زبانهای مخصوصی نوشته شده است و در کنار هم و با همکاری یکدیگر کار میکنند. وقتی شخصی میخواهد وارد وبسایت شما شود، این فایلها باید در اختیار دستگاه کاربر قرار بگیرد تا او به سایت دسترسی داشته و از محتوای آن استفاده کند.

برای اینکه وبسایت شما همه روزه و به صورت شبانهروزی در دسترس باشد، فایلها و اطلاعات آن باید بر روی دستگاهی قرار بگیرند که همواره به اینترنت متصل بوده و آنلاین باشد. این دستگاه سِروِر(Server) نام داشته و میزبان یا همان هاست وبسایت شما در فضای اینترنت است که فایلها و اطلاعات آن را در اختیار کاربران قرار میدهد.
امروزه شرکتهای بسیاری به ارائه سرویس هاستینگ و فروش دامنه میپردازند. درصد بالایی از افراد ترجیح میدهند برای راحتی بیشتر، هر دوی اینها را از یک شرکت مشترک خریداری کنند. قرارداد های مختلفی از جمله سه ماهه، شش ماهه و یک ساله در این زمینه وجود دارد که میتوانید بنابر نیاز خود یکی را انتخاب کنید.

قیمت دامنه بستگی به نام دامنه و پسوندی که انتخاب میکنید دارد. هر چه این نام کوتاهتر و معنادارتر باشد، قیمت آن نیز به مراتب بیشتر خواهد بود. در میان پسوندها نیز، قیمت پسوندهای ملی بیشتر از پسوندهای بینالمللی است. اگر بخواهیم یک بازه قیمتی برای دامنه معرفی کنیم، میتوان به دامنههای طولانی و رایگان تا دامنههای کوتاهتر و خوشفرمتر شرکت های بزرگ اشاره کرد. مثلاً دامنه "www.voice.com" در سال 2019 با قیمت نجومی 30 میلیون دلار به فروش رفت.
قیمت سرویس هاستینگ هم ارتباط مستقیمی با محتوای وبسایت شما دارد. هرچه حجم فایلها و اطلاعات موجود در سایت و تعداد کاربرانی که همزمان میتوانند آنلاین باشند بیشتر باشد، قیمت سرویس هاست نیز به همان نسبت بیشتر خواهد بود. سِروِر های میزبان وبسایت میتوانند داخل یا خارج از کشور باشند که باید با توجه به مخاطبان وبسایت، سِروِر مناسب را انتخاب کرد تا سرعت پاسخگویی وبسایت به حداکثر خود برسد.

پس از طراحی و کدنویسی وبسایت، نوبت به انتخاب نام دامنه و سرویس هاستینگ میرسد و همان طور که تا به این لحظه متوجه آن شدهاید، هر دو از اهمیت بسیار بالایی برخوردارند. بهتر است قبل از خرید سرویس هاستینگ، ابتدا دربارهی شرکت های ارائه دهنده اینگونه خدمات تحقیق کرده و از پیشینه و شایستگی آنها اطمینان حاصل کنید.
امیدوارم با خواندن این مطلب، به تفاوت های دامنه و هاست پی برده باشید و تصمیم بهتری برای انتخاب هر یک از آنها بگیرید.