امروز درس‌های حوزه و موسسه تعطیل شده‌اند. بعد از ظهر قرار است پیکر رئیس جمهور شهیدمان را برای تشییع به قم بیاورند و صبح هم خود حوزه مراسم یادبودی در مدرسه فیضیه برای ایشان تشکیل داده است. فردا هم به خاطر تشییع در تهران، تعطیل رسمی است. ما که فردا نمی‌توانیم به تهران برویم امروز تلاش می‌کنیم تا لااقل قم را از دست ندهیم. هرچه جمیعت مردم بیشتر باشد بهتر است، البته جدای از این‌ها بیشتر دوست داریم خودمان را جزء قطراتی از دوست‌داران ایشان قرار داده باشیم و در موجی که به راه انداخته سهیم باشیم.
دیشب تا دیروقت در حال هماهنگی و راست و ریس کردن کارهای جلسه‌ای بودم که قرار است دفتر در تهران برگزار کند. حیف که نمی‌دانم چه بلایی سر اینجا آمده که هرچه تلاش کردم تا دیروز عکسی را بارگذاری کنم، نشد وگرنه پوستر مراسم را برایتان می‌گذاشتم. صبح خودم یک چیز دست و پا شکسته درست کردم ولی عصر بازهم کار را به طراح دفتر سپردیم و خب طبیعتا هماهنگی خیلی سخت شد و وضعیت عجیب قطع و وصل اینترنت هم مزید بر علت شده بود که از حدود ساعت نه و نیم، تا یک و نیم پیگیر این قضیه باشم و آخرش هم بخوابم و نصف شب فایل‌های رسیده بنر پشت سن را بفرستم. خیلی دوست داشتم برای این مراسم به تهران می‌رفتم ولی خب اینجا تشییع داریم و خب طبیعتا رفتن از قم تا تهران هم کار ساده‌ای نیست و شاید دل و دماغ جو آن‌جا را هم نداشته باشم. همان اتفاقی بودنم در شب شعر بعد از شهید سلیمانی کافی است هرچند خودم را آن سال به خرما دادن مشغول کردم ولی آن‌هایی که داخل جلسه بودند مشخص بود خیلی اذیت شدند.
دل و دماغ کار کردن ندارم. ایده برای نوشتن دارم ولی انگاری حس و حال نوشتن نیست. البته اینکه صبح نمی‌دانم چه فعل و انفعالی در من رخ داد که نتوانستم مثل هر روز بیدار شوم هم بی‌تاثیر نیست هرچند خب طبیعتا وقتی ساعت 12:30 خوابیده باشم معلوم است شاید ممکن نباشد ساعت 3:30 از خواب بیدار شوم. شاید این حس نداشتنم هم به خاطر این باشد که هنوز چیزی نخورده‌ام یا حتی برای اینکه سی دقیقه از بیدار شدنم می‌گذرد. هرچه باشد این را می‌دانم که الان حالش نیست ولی باید حالش بیاید و باید تلاش کنم حالش را بیاورم. الان رفتم سایت راه راه طنز را چک بکنم دیدم اینترنت هدیه‌ام هم تمام شده و مجبور شدم اینترنت هدیه آن یکی سیم‌کارتم را فعال کنم. شاید مجبور شوم امروز دیگر بسته اینترنت بخرم بعد از 4 روزی که همه بسته‌های هدیه اینترنت همه سیم‌کارت‌هایم را استفاده کرده‌ام.
هنوز 450 کلمه نشده و من خب قول داده‌ام اینجا هر روز بین 450 تا 650 کلمه بنویسم. الان رفتم چند دقیقه اینستا را چک کردم دیدم اطلاع رسانی جلسه امروز حدود 6 هزار بازدید از دیشب تا الان خورده. این‌ها را دارم می‌نویسم که خالی نباشد و 450 کلمه‌ام پر شود تا بروم سراغ نوشتن متن طنزم و کار اصلی‌ام را شروع کنم. خب شد!
