من به عنوان یک طالب علوم دینی که دوست دارد بنویسد و در کار رسانه‌ای فعال باشد، خیلی دغدغه‌ها در ذهنم دارم که باید به آن‌ها رسیدگی کنم. همه این‌ها جدای از کارهای شخصی مثل رسیدگی به کارهای خانه و خانواده است که باید انجام بدهم. برای همین در این شکی ندارم که فرصتی محدودی در اختیار دارم تا بتوانم همه کارهایم را مدیریت کنم و به صورت واضح‌تر بخواهم بگویم:«24 ساعت برای من زمان کمی است.»
از طرفی برنامه‌هایی که برای خودم و زندگی‌ام دارم زیاد هستند و از سویی دیگر با معضلی به نام خستگی و در مواقعی «احساس ناخوشایند فرسودگی و کسلی» روبه‌رو می‌شوم. این معضل و احساس به خصوص در سال گذشته که سال اول فعالیت من در باشگاه طنز هم بود خیلی در من نمود پیدا کرد و اگر روزهایی که دچار حداقل یکی از این دو بودم را علامت می‌زدم شاید روزی نبوده که یکی از آن‌ها را نداشته باشم. اما با این حال به نظر می‌رسد در رسیدگی به کارهای مربوط به وظایف تشکیلاتی‌ام موفق عمل کردم و موردی نبوده که به عنوان مشکل در ذهنم ثبت شده باشد مگر چیزهایی که خودم هم واقفم تنها چیزهایی بوده که از سر نادانی‌ام بوده است.
اما کارهای مربوط به رشد شخصی‌ام در حرفه و طلبگی و زندگی‌ام مشخصا روی زمین مانده‌اند و هیچ شاخصه‌ای برای اینکه ببینم به چه حدی در آن‌ها رشد کرده‌ام ندارم زیرا کار خاصی هم برای آن‌ها نکرده‌ام. روزها را از پی همدیگه به همین بهانه نداشتن وقت به همراه همان معضل و احساس طی کرده‌ام و همین باعث شده است که الان به چنین نتیجه‌گیری در مورد خودم برسم.
اما از جایی نزدیک به پایان سال گذشته و مشخصا از امسال با موضوع «کار عمیق» آشنا شدم. پادکست بی‌پلاسش خیلی معروف است و اصلا به نظر می‌رسد فروش این کتاب در ایران به خاطر همان پادکست باشد ولی کتابش دارای ترجمعه مشخصا بسیار بدی است که من هم که چیزی از ترجمه سردرنمی‌آورم موقع خواندن آن متوجه می‌شوم که می‌توانسته بهتر باشد ولی نیست، درحالیکه بهترین ترجمه بازار را از طاقچه تهیه کرده‌ام.
گذشته از این‌ها کار عمیق تا الان که حدود دو هفته از آشنایی مستقیم من با متنش می‌گذرد به من یاد داده که باید در کارهایم تمرکز داشته باشم. قبلا در مورد تمرکز خیلی شنیده بودم و حتی در سخنرانی‌های استاد پناهیان نیز خیلی به آن پرداخته شده است و به نوعی این موضوع نیز یکی از دغدغه‌های من بوده است؛ ولی چیزی که در این کتاب توجه من را به خودش جلب کرد این بود که در این کتاب راهکارهای عملی برای افزایش این تمرکز ارائه شده است که به طور مشخص به افزایش بهره‌وری و راندمان کاری هرشخصی در هر شغل و حرفه‌ای با هر نوع دغدغه‌ای می‌شود.
در طول خواندن کتاب با مواردی روبه‌رو می‌شدم که سال گذشته خودم سعی کرده بودم به صورت ناخودآگاه برای افزایش تمرکزم به آن‌ها جامه عمل بپوشانم ولی به خاطر اینکه بخشی از نقشه را به خوبی انجام نمی‌دادم در کارم موفق نمی‌شدم و متوجه شدم این معضل و احساس همه ناشی از همین سرخوردگی بوده که زمانی به من دست می‌داده که در انجام اموری منطقی که مغزم توانایی هماهنگ کردن خودش با آن‌ها برای حفظ تمرکز داشته است تعلل می‌کردم و این کارها را به خوبی انجام نداده‌ام. اما از زمانی که به صورت عملی وارد گود انجام دستورهای کتاب شده‌ام و شاید یک هفته یا بیشتر از آن می‌گذرد، تاثیر «اجرای کامل» دستوراتش را در زندگی‌ام و نبود آن احساس و معضل به صورت کامل حس می‌کنم و هرجایی که مشکلی وجود دارد به چشمم می‌بینم از این نشات می‌گیرد که جایی از همان دستور را به صورت کامل اجرا نکرده‌ام و در اجرایش مشکل وجود داشته است.
خلاصه که کتاب خوبی است و این هم بهانه خوبی شد تا نوشته روزانه‌مان را در اینجا داشته باشیم. برنامه‌ام این است پس از تمام کردن یک دور کتاب، به آن برگردم و از آن جزوه برداری کنم و به صورت دقیق‌تر آن را به اجرا بگذارم. شاید خلاصه آن را هم اینجا به صورت پی‌درپی منتشر کردم. ببخشید چهل کلمه‌ای بیشتر از 650 شده!
