ویرگول
ورودثبت نام
مهران فرخنده
مهران فرخندهدانشجوی کامپیوتر | شطرنج‌باز سابق | علاقه‌مند به کتاب | برنامه نویس | دیجیتال مارکتر | مشتاق به جامعه‌شناسی | و در اینجا، دربارۀ چیزهایی که برام جالبه، می‌نویسم
مهران فرخنده
مهران فرخنده
خواندن ۲ دقیقه·۸ سال پیش

استمرار انگیزه در برنامه‌ ریزی‌ های گذشته یا "چگونه برنامه ریزی کنیم؟"

کار رو دوست داری، علاقه خودتم هست اما بازم دلت نمیره که شروع کنی. داستان چیه؟!
کار رو دوست داری، علاقه خودتم هست اما بازم دلت نمیره که شروع کنی. داستان چیه؟!

یکاری رو مدت‌ها براش برنامه‌ریزی میکنیم که شروع کنیم. انواع و اقسام برنامه‌های خفن با روزی فلان قدر وقت گذاشتن، به فلان صفحه رسیدن، تا فلان جا پیش رفتن، تا فلان تاریخ تموم کردن و ... رو هم پیش‌بینی میکنیم و میگیم: "آره خودشه! فردا طبق همین پیش میرم. میترکونممم..."
اما امان از فردایی که گویا قرار نیست هیچ‌وقت به انجام برسه.


برای خودم خیلی پیش میاد که این اتفاق میفته. منابع رو مشخص کردم، ددلاین هم تعریف کردم برای به انجام رسوندنشون اما در نهایت، برنامه‌ها پیش نمیرن. مشکل چیه؟ مشکل کجاست؟ شاید در نگاه اول بگم به علت علاقه کمم به این مسئله‌س. اما این جمله گول زدن خودمه چون من خیلی برای این جایگاه تلاش کردم و حالا که چند پله باقی مونده، انگار نفس کم میارم.

راه حل؟ گام‌های کوچیک کوچیک بردار
برنامه‌ت رو ریز کن. میگی میخوام تا پایان سال سی‌تا کتاب دیگه تموم کنم. بعد میشینی حساب میکنی میگی اره این ماه که پنج‌تا، ماه دیگه هم هشت‌تا و الی آخر. ماه اول که به پایان میرسه میبینی ای دل غافل! هنوز نصف کتاب اول رو هم نخوندم. یا یه پروژه تحقیقاتی رو باید ماه بعد ارائه بدی، انقدر دست دست میکنی میبینی یه هفته مونده به پروژه تازه رفتی تحقیقاتت رو شروع کردی. یا ماه آینده امتحانات ترم دانشگاه، مدرسه‌ت یا آزمون زبانت برگزار میشه و هنوز نصف مطالب رو هم پیش نبردی و موکولوش میکنی به موقعی که حال داشتی! واقعیت اینه اون حالی که دنبالشی هیچ وقت نمیاد تا وقتی خودت نسازیش.

این بار بیا بگو: اوکی من سی‌تا کتاب میخوام بخونم، هرشبم میخوام قبل خواب یه کتاب شعر رو مضاف بر اون سی‌تا پیش ببرم. سه ماه و نیم هم فرصت دارم و در طول روز هم یه تایم محدودی میخوام بهش اختصاص بدم. بعد بگو خب یه کتاب 200 صفحه‌ای چند روز طول میکشه؟ مثلا سه روز. بعد ددلاین بده و یه جایی یادداشت کن هرروز جلوی چشمت باشه. این جوری هم دقیق میدونی برنامه چیه، هم ذهنت به صورت پیش‌فرض نمیندازه عقب کار رو. انگار که مجبورت میکنه تا پایان همون تاریخ مشخص تموم کنی اونو.

وقتی کارها تقسیم بندی بشن به تایم‌های کوچیک؛ در طول روز هم به کتابت میرسی، هم به پروژه‌ت، هم به امتحانات. رو کاغذ هم برنامه هفتگی رو آوردن، خیلی بهت سروسامون میده بفهمی اصن کلا چقدر وقت داری!
اوایل ممکنه سخت باشه، دلسرد بشی، خسته بشی، حالت بهم بخوره از این حجم از دقیق برنامه ریزی کردن اما قانون بیست‌ویک روز رو بخاطر بیار. اگه یکاری رو به مدت بیست‌ویک روز انجام بدی، روز بیست‌ودوم بصورت خودکار انجام داده میشه.


اگه این مطلب براتون مفید بود، ممنون میشم با لایک کردن، کمک کنید تا بیشتر دیده بشه. و خوشحال میشم برام بنویسید چطوری از زیر کار در نمیرید و به تمام کارهاتون میرسید.
تجربیات ارزشمندن و اشتراک گذاشتن‌شون ارزشمندتر:)

انگیزهبرنامه‌ریزی
۱۳
۷
مهران فرخنده
مهران فرخنده
دانشجوی کامپیوتر | شطرنج‌باز سابق | علاقه‌مند به کتاب | برنامه نویس | دیجیتال مارکتر | مشتاق به جامعه‌شناسی | و در اینجا، دربارۀ چیزهایی که برام جالبه، می‌نویسم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید