سمیرا

96.11.04

رسیدم اموزشگاه اقای انصاری. تقریبا به موقع. یه خرده بعد خانم کشاورز اومد. نوازنده پیانو هست و قراره عضو هیئت موسس بشه. اکبری دیرتر اومد. حسن هم قراره باشه که البته امروز نمیاد. با انصاری از گذشته ها و کار قبلی گفتیم. بعد رفتیم سراغ کارمون. درباره اهداف الزامات، امکانات فرهنگسرا و این جور چیزا گفتیم. یه کاغذ برداشتمو نوشتم. اسم گروه آوا هستش. می گه فرهنگسرا خیلی مشتاقه و همه جوره بامون راه میاد. جای خوشبختیه. این بار امیدوارم که اتفاقات خوبی بیوفته. بهرحال من عاشق کانون و کار موسیقی بودمو هستم. وظایف و مسوولیت ها رو نوشتیم و هرکسی کاری رو به عهده گرفت. انصاری بم گفت شماره خانم کشاورز رو بگیر. باز تعلل کردم! خودم باید پیشقدم می شدم. اسمش سمیراست. بش تعارف کردم که هرکاری دوست داری انجام بده. زیرچشمی براندازش کردم. ریزه میزه و آرومه. دختر خوبیه. خوشگلم هست. فقط سر به زیر و خشکه. نمی دونم الان این جوریه یا کلا. از کار فرهنگی و ارتباطاتش خوشم میاد. البته خیلی زود رفتم تو رویا که باز عاشقش می شمو رابطه می سازم. اما گمونم بچه اس. البته که سن فقط یه عدده!

96.12.10

سمیرا اومد. دانشگاه بوده. خسته شده. ماشین نبوده و کلی راه پیاده اومده. یه خرده باش حرف زدمو سربسرش گذاشتم. با محبت بش نگاه کردم. حس می کنم که با من گرم تر شده. حس می کنم که بم اعتماد کرده و ازم خوشش میاد. روند جالبیه. همیشه برای ارتباط با یه دختر خیلی عجله داشتم. بعد یکی دو بار دیدن می خواستم جلو برمو مثلا پیشنهاد بدم. یا باش بیرون برم. جالبه که من می تونم بعد یه ربع به یه دختر دل ببندم! اما فکر می کنم که یه دختر اقلا سه جلسه نیاز داره. اینو در مورد سمیرا دارم واضح می بینم. جلسه اول بام کاملا یخ و رسمی بود. جلسات بعد بهتر شد و الان که بار چهارمه می بینمش کاملا اعتماد و محبت رو توی چشما و رفتارش می بینم. در حالی که من توی همون جلسه و حتی دقایق اول دل می بندم!

96.12.29

به سمیرا زنگ زدم. بش واس پیام تبریک عید گفتم. برام چن تا نمونه فرستادو انتخاب کردم که بذاره توی کانال. اول تماسم مثل همیشه بم می گه بفرمایید. خشک و رسمی. اما بعدش می گه جانم جانم! خیلی بانمکه دخترک. کلا یکمی زمان می خواد تا یخش باز شه.

97.01.10

با سمیرا چت کردم. براش دوتا اهنگ فرستادمو نظرشو پرسیدم. پرسیدم که چی دوس داره و چی رو نه. از خودم گفتم که اهل تنوعم و موزیک تند گوش می دم. راک و متال. اون اما برعکس منه. موسیقی ملایم دوس داره. می گه انعطاف پذیر نیستم. ازش تعریف و بش محبت کردم. حس می کنم خوب بش نزدیک شدم. گفتم تو دختر ملایمی هستی. اونم پاسخ محبتم رو می ده.

97.04.07

فرهنگسرا. انصاری و بچه ها منتظرن. یه خرده هم دیر کردم. انصاری می خواد در مورد گروه صحبت کنه. می گه تعدادمون کمه. از طرفی الان تابستونه و فرصت مناسبیه. می گه باز تبلیغ کنیمو اعضای جدید جذب کنیم. موافقت کردم. سمیرا خیلی خوش تیپ شده. قبلا همش مشکی می پوشید. امروز اما لباس شادتر پوشیده و لاک قرمزم زده. چقد لاک دوس دارم من! رفتیم کلاس. انصاری تک به تک با بچه ها کار می کنه. تعداد اقایون کمه و صدامون ضعیف. تو نخ سمیرام. خیلی ناز شده. چن بار به بهونه هایی صداش زدمو کنارم نشست. عطرشو شنیدم، باش حرف زدمو براندازش کردم. انصاری ساعت 4 کلاسو تموم کردو زودم رفت. با سمیرا رفتم تا دم در. یه خرده کل کل کردیم. دوس ندارم ازش جدا بشم! رفت.

97.03.03

رفتم فرهنگسرا. سمیرا روی پله های بیرون ایستاده و داره بم زنگ می زنه. باش احوال پرسی و بش محبت کردم. رفتم داخل. جو خوبی نیست. یه یارو مسوول حراست بمون گیر داده. سمیراو کشیدم کنار. یارو گفته ساز رو باید جمع کنید! دخترا هم نباید تکی اواز بخونن! مسخره ها! حالم گرفته شد. یه خرده نشستم با سمیرا حرف زدم. بعد رفتم پیش انصاری. برعکس من اون خونسرده. داره با نوذری و همین یارو تعامل می کنه. من اما بدجوری قاطی کردمو از کوره در رفتم. منتظر بودم یارو یه چیزی بگه تا بش بپرم. رفتم بالا سر کلاس. بچه ها اومدنو منتظرن. همه رو الاف کردن این بیشعورا! با انصاری حرف زدم. قرار شد بریم پیش قضات لو. انصاری می گه عینکتو از روی یقه ات بردار. دادمش به سمیرا. بعد دیدم زنجیرمم جالب نیست. اونم باز کردم. خود انصاری باش جلسه گذاشت. ما توی کلاس منتظر شدیم. خیلی ناراحتو عصبانیم. حس می کنم همه زحماتم به باد رفته. بخاطر حماقت و بیشعوری این جماعت. فکر کردم که باید از این مملکت رفت. انتظارمون طولانی شد. با سمیرا حرف زدمو درد دل کردیم. انصاری اومد. فعلا مساله حل شد. کلاس رو با تاخیر تشکیل دادیم. همه دور نشستیم. بعد تک به تک اواز خوندیم. من هنوز ناراحتم. یه خرده هم استرس دارم. صدام خشکیده. به زیبا گفتم صداها رو ضبط کنه. طالقانی و چن نفر دیگه خوندن. انصاری از روی من پرید. به بچه ها گفت اقای پویا حق داره. می دونم چقد واس این گروه زحمت کشیده. پسرا خوندن. بعدم نوبت من شد. یه خرده صدام می لرزه. شعرم فراموش کردم که سحر بم رسوند. انصاری ایرادات منم گفت. فکر می کنم باید خیلی کار کنم. با سمیرا شوخی کردم. بش پیام دادم. که داری راک تمرین می کنی! اونم کم نمیاره دخترک. جوابمو دادو کل کل کردیم. نوبت دخترا شد. چن تایی افتضاح بودن و چن تایی خیلی خوب. سحر عالی بود. همین طور یه دختر جدیده. سمیرا اخرین نفره. پا شدو با تسلط خوند. و چه عالی! اصلا بش نمیومد این طور باجرات بخونه. خیلی خوشم اومد. همیشه تو خیالم زنم نوازنده بودو من خواننده. ولی این دختر توامان نوازنده و خواننده خوبیه! دلم می خواست بپرم بغلش کنم! جلسه خوبی بود. با دقت به دخترا نگاه کردمو سعی کردم انتخاب کنم. کی به کیه؟ چرا اینقدر گیجم من؟! کلاس تموم شد. اخر وقت از سحر تشکر کردم. با صبا خوشو بش کوتاهی کردم. از خوندن سمیرام تعریف و بش محبت کردم. می گه دوسال دوره دیده. دمش گرم! شب با سمیرا چت کردمو سربسرش گذاشتم. سنمو پرسیدو بش گفتم 37 سالمه. می گه فکر می کردم نهایتا 30 رو داری!