یکه تاز میادین عاشقی قلبم در خرابات قصر خاطرات در آغوش کشیدنت به زیر آواری از فریاد های سکوت تنهایی هایم دفن شدست. شه زاده ملک روانم غوطه ور در خشکی دریای گدازه های سوزناک حسرت دیدارت شده و در پیکار با تازیانه های سرد امواج غفلت، مغلوب قدرت غربت قلب خویش گشته و در قتلگاه قلب های غنیمتزده عاشقان در اقیانوسی از خون خود غوطه ور گشته است.
تقدیم به خودت، خودم و قداست عاشقیمان