چه

چه قشنگ است که غم ها دارم

چه عجیب است که میپندارم

چه بزرگ است دل وامانده

چه دروغ است همه افکارم

شکل زیبای جهان هم ابدیست؟

پس چرا هنوزمن جان دارم!

چه غریب است که اکنون اینجا

غم عالم به دلم میدارم

باید ازاینهمه شک دوری کرد

چه عزیزاست که یادت به سرم بسپارم

چه خدایی چه زمانی چه دلی

چه سر بی سرو سامان که به خود میبالم

بروم محوشوم تارشوم باکی نیست

چه تمنا به توای جان دارم

اینک اینجا راه رفتن سخت است

کمکم کن که کمی راحتر......جان بسپارم