دردهایم رامیخواهم برای خودم باشد
زخم هایم راکسی التیام نبخشد
چشم هایم را به روی زمانه میبندم ازاوکینه دارم اما کینه ورزی نمیکنم مرابا اوجدالی نیست
سرصحبت که با روزگار بازمیکنم میبینم محکوم به مداراوسازشم
تکلیف آرزوهایم چه میشود؟آرزومیمانندحتما!
شب چه مرهمی ست برتن زخمی آمال من!
چون آب سرد برروی ریگزار داغ.
به خواب که میروم تورادرخواب میبینم که میگویی آیا برای خاطرمن ازهمه ی آرزوهایت خواهی گذشت؟
من دوستت دارم اما نمیدانم میتوانم راهی راشروع کنم اینگونه ازابتدای آن سخن میگویی
این مسیرسخت را بدون سرگرمی به آنچه برایم زیباست چگونه طی کنم؟!...
آیا عاقبت به آنچه درذهن میپرورم خواهم رسید؟