پروردگارادلم آرام میگیرد درمیان این همه تردیدوچراهایی که برخواسته از ظلم به من و امثال من است،با صدایی که ازسمت تومیشنوم.شایدبه سبب حکمتهای نگفته ی تو و ندانسته ی من،چاره سربه زیرانداختن واطاعت بی کلام باشد.آری اینگونه دلم راضی تراست. حتی زمانی که حقی ازمن گرفته میشود،که شایدخدایم خواسته مرا اینگونه ببیند.این ذره ی کوچک دربرابر دریای بی کران اطاعت حسین قابل مقایسه نیست اما ،تقدیم به نگاه همواره عاشقانه ات خدای زیبای من.