شعر

وا کرده ام آغوش قُل اللهُ شهیدا

نزدیک بیا اقربُ من حبلِ وریدا

از کوچه گذشتی و نگاهم به تو افتاد

لرزید دلم زُلزلَ زلزالَ شدیدا

عشاق رهیدند و اسیران، عقلایند

مردم دو گروهند، شقیّاً و سعیدا

از کعبه و بتخانه قیاماً و قعودا

رفتم به در میکده عبداً و عبیدا

با جوهر خاکستر پروانه نوشتم

مَن ماتَ من العشق فقد ماتَ شهیدا

شاعر: مهدی جهاندار