طاقت برید و خانه صبرم خراب شد
بستان آرزو به باد و سراسر سراب شد
دیگر مگو ز صبر و ز" دندان بر جگر"
دندان شکست و جگر هم کباب شد
قلبم ملول و کودک جانم اسیر درد
غوره نگشته ،کشمش و ناگه شراب شد
از حد گذشت رنجش مردان این دیار
خارج زطاقت و بیش از حساب شد
خائن کنار خادم و دزدانه میخورد
اموال مردم و گوید" حباب شد"
مستان خمار جرعه و ساقی ربوده جام
قاضی سکوت کرده و مفتی به خواب شد
تا کی نشستن و ترس از گمان مرگ
ای مرغ در قفس! نباید عقاب شد؟
هر واژه در گلوی تو مرغی است در قفس
سیمرغ واژه های تو اکنون کتاب شد.
پیرم ولی موج می زند در دلم، امید
گویی درون کشور دل انقلاب شد!