یادمه معلم ادبیاتمون میگفت شخصیت داستانایی که واقع گرا هستند نه کاملا سیاهن نه سفید.یعنی اگر اینجوری باشن یه جای کار می لنگه..توی دنیای اطرافمونم همه جور ادمی هست.این هفته من متوجه شدم که فریب خوردم..و اعتمادی که کرده بودم قراره کار دستم بده.داشتم به همه بدبین میشدم.اما در اوج ناامیدی دیدم شخصی که قبلا کمکش کرده بودم دستشو به طرفم گرفت.درسته اون از اتفاقاتی که برام افتاده بود خبر نداشت.اما وقتی سعی داشت راهنماییم کنه یه حسی بهم گفت که شاید..نباید بذارم این اتفاقا منو نسبت به همه چی سرد و بی اعتماد کنه.به جاش میتونم با تجربه تر از قبل و محافظه کار بشم.
بعدا نوشت: فعلا هم برام دعا کنین به فنا نرم :))
