
در مراحل اولیه توسعه بازار، شرکتها معمولاً برای مشتریان بر مبنای عملکرد رقابت میکنند. طی این مرحله مشتریان برای امکانات عملکرد و خدمات ارزشافزوده محصول که جنبه کاربردی کاری که باید انجام گردد را دقیقتر تکمیل میکنند، بهای بیشتری پرداخت میکنند. شرکتها در ابتدا مدلهای کسبوکاری ایجاد میکنند که برای نوآوری محصول ایده آل هستند. آنها با بهبود محصولات و خدماتشان و کاهش هزینهها و قیمتها از طریق کارایی بیشتر به رقابت میپردازند.
هنگامیکه این پیشنهادها به سطحی میرسند که بهاندازه کافی خوب است. مبنای رقابت تغییر میکند. مشتریان خواستار کیفیت و قابلیت اطمینان بیشتری هستند. ازآنجاییکه عملکرد و مشخصات یک محصول ضروری است، اما برای متقاعد کردن مشتری به خرید کافی نیست. شرکتها باید پیشنهادهای خود را متمایز کنند؛ لذا در این نقطه نوآوری فرایند به کلیدی برای موفقیت تبدیل میشود؛ لذا شرکتها مدل موجود خود را برای بهبود فرایندهایی مانند تدارکات، تولید، مدیریت ارتباط با مشتری و خدمات پشتیبانی فنی اصلاح میکنند و تأکید بسیاری روی تضمین کیفیت و کنترل کیفیت قرار میدهند.
وقتی بیشتر نیازمندیهای کارکردی و قابلیت اطمینان موردنظر مشتریان برطرف شود. دوباره مبنای رقابت تغییر میکند. مشتریان خواستار نوآوریهایی میشوند که به آنا نامان بدهد که کارهایی که باید انجام شود را سریعتر، آسانتر یا از راهی که دقیقتر با نیازهای فردی آنان سازگار شده باشد، تکمیل کنند. اکنون شرکتها بر مبنای راحتی و سفارشیسازی رقابت میکنند تا بهای بیشتری دریافت کنند.
درنهایت وقتی ارزش پیشنهادی رقیب در بیشتر کارهای مربوط به هر سه جنبه عملکردی، شامل اطمینانپذیری، راحتی و هزینه موفق ظاهر میشود. بازار اساساً کالایی میشود. در این مرحله شرکتها تقریباً بر اساس قیمت رقابت میکنند. پیشرفت همیشه خطی نیست؛ ممکن است پایه رقابت مستقیماً از قابلیت اطمینان به قیمت تغییر کند. این موضوع بیشتر در شرکتهای B2Bاتفاق میافتد.
هنگامیکه اساس رقابت و اولویت مشتری نسبت به کاری که باید انجام شود تغییر کند، ارزش پیشنهادی موردنیاز اساساً به همان اندازه تغییر میکند. این اتفاق زمانی رخ میدهد که شرکتها متوجه میشوند در محدودیتهای ناشی از مدل کسبوکار خود گیرکردهاند؛ لذا بایستی نوآوری در مدل کسبوکار را در دستور کار خود قرار دهند.
یکی از واکنشها به کالایی شدن، رقابت رودررو باارزش پیشنهادی جدیدی است که بخش ارزانقیمت بازار را هدف گرفته است. برخی اوقات شرکتها میتوانند از حرکت عجولانه به سمت پایین بازار صرفنظر کنند و بهجای آن مبنای رقابت را از قابلیت اطمینان، بهراحتی و سفارشیسازی تغییر دهند. این کار اغلب مستلزم آن است که نوآوریهای محصول یا فرایند را متوقف کنند و بیشتر روشهای چندجانبه برای ارائه ارزش را در نظر بگیرند.
مدلهای محصول که باهدف بهبود کارکرد و کیفیت انجام میشوند، مدت پایداری کمتری نسبت به گذشته دارند. شرکتهای تازهوارد بیشتری بر مبنای راحتی رقابت میکنند و درنتیجه بازارها سریعتر از گذشته به سمت کالایی شدن حرکت میکنند.
تغییر در مبنای رقابت میتواند شرکتها را مجبور به نوآوری در مدل کسبوکار کند؛ اما هر زمان که مشتریان کارهای انجامنشدهای داشته باشند که توسط ارزش پیشنهادی موجود برآورده نمیشوند، فرصتها میتوانند به وجود آیند.