در ابتدا میخوام شما رو با دو مفهوم علمی که شاید قبلا شنیده باشید آشنا کنم. False Negative و False Positive یا بقولی مثبت کاذب و منفی کاذب.
False Negative:
معنی خودمونیش میشه این که فکر میکنی یه کاری انجام نشده ولی در اصل انجام شده یا یجورایی همون منفی در منفی مثبت. مثلا از دید امنیت شبکه یعنی یک سری آسیب پذیری را که واقعا وجود دارد شناسایی نمیکند، یعنی مشکل امنیتی وجود داره ولی تشخیص داده نمیشود.
False Positive:
اینم خومونیش میشه اینکه تو فکر میکنی یه کاری رو انجام دادن ولی زهی خیال باطل هیشکی انجامش نداده. تقریبا معادل همون منفی در مثبت منفی و باز مثلا در امنیت شبکه به این معنیه که یک سری آسیب پذیری که واقعا وجود ندارد را شناسایی کند، یعنی واقعا هیچ مشکل امنیتیای وجود ندارد ولی تشخیص داده شود که مشکلی وجود دارد.
که این دو مفهوم کاربرد زیادی در امنیت شبکه، آمار و علوم پزشکی و آزمایشگاهی و حتی دیتابیس هم داره.

اگه فکر کردین با یه مقاله علمی مواجه شدین سخت در اشتباهین ? ادامه رو بخونین دستتون میاد داستان چیه!

یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش
هر که چِش دوخت به او پای من اندر دهنش
مشت و کف گرگی و سیلی همه ارزانی او
حاصل خارِشَش این بود کبودیِ تنش
روزی روزگاری پسری اشعاری با مزامین ابیاب بالا را با خود زمزمه میکرد و برای یار خیالیاش رگ گردن کلفت مینمود. در همین احوالات و فکر و خیالات به سر می بردندنی که به نزد خانوادهاش آمدندی و چنین گفتندی:
من چند سالی هست که مشغول به کار هستم و از این راه پس اندازی درخور نیز تهیه نمودهام. میخواهم منزلی برای خوب ابتیاع کنم.
خانواده نیز، خوشحال و خندان، به دنبال منزلی در خور و متناسب با گنجایش جیب پسر گشتندی و توانستند در لَختی کوتاه منزلی برای وی دست و پا بنمایندندی. پسر در این خیال خام به سر میبرد که با این حرکت عجب پولیتیکی از خود در کردندی؛ چرا که بسیار لطیف و غیرمستیقیم به خانواده القا نمودندی که دیگر وقت آستین بالا زدن است و خودشان بصورت BackgroundTask به دنبال کیسی مناسب برای او خواهند گشت. پس مدتی را با همین فکر و خیالات بگذشتندی اما خبری از آلبومهای دختران دم بخت پیشنهادی روی میز که هیچ زیر میز هم نشد که نشد که نشد...
القصه؛ پسر در این فکر به سر میبرد که حتما خودشان دارند پردازشهای لازم را روی گزینهها انجام میدهند و قطعا برنامههای جذابی در BackgroundTack اعضای خانواده فعال هست و TaskListی پر طمطراق برایش فراهم نمودهاند که صدای ساز و آواز و پایکوبی آن را بعدا به سمع و نظر وی خواهند رسانید. جوانک خام یک دغدغه بیشتر نداشت؛ آنهم اینکه در CPU خانواده تسکها را چگونه پردازش خواهند کرد؟! خدا خدا میکرد که نکند در پردازشهایشان، تلگرام داغان را که یه چایی دم کردن ساده را هم بلد نیست و زشت و بد قواره است را بگذارند در لیستشان فعال بماند و در عوض واتساپ پر آبشن و خوش آب و رنگ را که از کمالاتش هیچی باقی نمانده است را EndTask کنند.
زمستان بود و سوزِ سرمایش بسیار و متاسفانه پسر که بعد از ابتیاع نمودن منزل پشتش خمیده شده بود و تنها یک لا قبای نازک برایش باقی نمانده بود زکام شد. به اجبار چند روزی را به استراحت پرداخت. در همین میان، مادر که دید خلوتی مادر پسری فراهم شده فرصت را غنیمت شمرده و در همان حین که مشغول پاک کردن سبزی آش بود که باز پسر خام و بی تجربه فکر میکرد آشی برایش خواهند پخت که یک وجب رویش روغن باشد، با خنده سر صحبت را اینچنین باز نمود که:
"هی وی! یه سوالی ازت بپرسم راستشو میگی؟"
پسر که گمان میکرد دیگر وقت آن رسیده و الان تمام گزینهها را روی میز خواهند گذاشت با نیش تا بناگوش باز شده گفت: "بله؛ بپرسید"
و مادر وی ادامه داد که: ببینم پسرم، کسی رو زیر سر داری که رفتی خونه خریدی؟! پسر پیش خود گفت خب این هم میشود از این حرکت هوشمندانه و خردمندانه من برداشت کرد و سوال بیمنطقی نیست، پس با هیجانی خاص که ناشی از چشم انتظاری دنباله صحبتها بود پاسخ داد: "نه والا!!!" مادر هم در یک حرکت سامورایی با یک ضربهی سریع شمشیر به سبک داداش کایکو گفت:
هیچی دیگر سرتان را درد نیاوردم. از آن روز تا به حالا روزهایی بسیار و سالیانی دراز گذشته و همگی در کنار هم خوب و خوش ایام را سپری کردندی و موهای پسر یکی پس از دیگری از سرش ریختندی و همان اندک شیویدی هم که بر سرش مانده بود، مانند دندانهایش سفید گشتندی و دندانهایش هم تخریب شده و توان خوردن سهل الوصول غذا را نیز از دست دادنی و زندگیش با تورمی فزآینده در کمیتها و رشدی منفی در کیفیتها باهمان سرعت چند میگ میگ بر ثانیه چنان گذشتندی که دیگر بار هرگز باز نگشتندی که نگشتندی که نگشتندی...
نتیجه دادستان:
گل همین پنج روز و شش باشد
پس؛
در این بازار عطاران مرو هر سو چو بیکاران
همان از دکّه اول، بخر یک خارِ بی آ بان
(همون بیابانِ که خوب رو وزن ننشست در نتیجه قیمه قیمهاش کردم تا به همه هجاها یه شقهاش برسه و سر وزن بیاین)