
Thought hunting شکار فکر
نویسنده:علی اکبرامیدی
آمریکایی ها مهارت عجیبی را در شکار میمون ها به خرج دادند. آنها در جنگل گودال هایی را حفر کردند ، در هریک از آن گودال ها یک موز گذاشتند و روی گودال ها را پوشاندند.
تنها یک دریچه روی درپوش ها ایجاد کردند تا دست میمون ها بتواند از طریق آن به موز دسترسی داشته باشد.
سپس از آن محل دور می شدند، میمونها کمکم پایین آمده و به آرامی دستشان را برای برداشتن موز به داخل گودال فرو می بردند و ناگهان شکارچیان ماهر شروع به تبل زدن و های و هوی می کردند، میمون ها هراسان تلاش می کردند دستشان را از حفره بیرون بیاورند و فرار کنند اما به خاطر اینکه دستشان را مشت کرده بودند و اندازه دریچه به قدری نبود که بتوانند با دست مشت شده از حفره خلاص شوند ، در تله ی شکارچیان گیر می افتادند، میمون ها شعور این را نداشتند که برای خلاص شدن مشتشان را باز کنند. در واقع میمون در هنگام ترس حتی نمیتواند قید موز را هم بزند،
در جامعه انسانی نیز یک چنین تله هایی برای ذهن ما قرار داده اند. ذهنی که عاری از شعور باشد محکوم به نابودی ست. من به بعضی ذهنیت ها، ذهنیت های میمونی می گویم
ذهنی که وقتی با یک بحران روبرو می شود توان تحلیل آن را ندارد و راه حلی برای رهایی از آن نمی یابد. گاهی باورهای اشتباهی مثل آن تله ها جلوی راه ،ما قرار میگیرند که وقتی دریچه ذهنمان را برای پذیرفتن آن باورها باز می کنیم ، خواهیم دید که این باورها تنها یک تله فکری برای حاکمیت بر ذهن ما بوده اند. ذهن ما گاهی همانند آن میمون به قصد دست یابی به پدیده هایی که در جامعه تله گذاری شده اند
گرفتار معضلاتی می شود که رهایی از آنها زیباترین لحظات زندگی مان را قربانی می کند و یا گاهی اصلا راهی برای خلاص شدن از آنها وجود ندارد.
کسانی که برای افکار و احساسات زیبای ما تله گذاشته اند به ذهن های میمونی نیاز دارند ، عمر حاکمیت آنها بر محتویات ذهنی مان، بستگی به میزان حماقت مان دارد.