
?کوزه تا نشکسته باشد کوزه است.
✍علی اکبرامیدی.
بنام خدا .
ایده ای که برای نوشتن این متن گرفتم کتاب بینظیر مشق معماریست و انگاره های ذهن خلاق استاد عیسی حجت که یکی از بهترین های معماریست.
اما حرف اکنون من ارتباطی با معماری ندارد و میخواهم شخصیت فرو ریخته ی یک انسان را به یک مدل بازسازی شده ی معماری تشبیه کنم.
یک سوال؟
اگر یک کوزه به شما بدهند و ازَتان بخواهند آن را بشکنید و دوباره آن را بازسازی کنید شما چه خواهید کرد و اقدام نخست شما در پرداختن به این کوزه شکسته شده چه خواهد بود.
آیا دوباره سعی را بر این مینهید تا کوزه را مثل روز اولش بازبسازید.
و آیا بخشی از این کوزه را همانگونه خرد شده وا میگذارید تا واقعیت شکسته شدن این کوزه در نگاه بیننده مشاهده شود .
وشاید با تکه های شکسته ی کوزه پدیده ی دیگری را خلق کنید و مدل یا الگوی دیگری را بیافرینید.
دقیقا اتفاقی که میتوان در ساختار آسیب دیده ی یک انسان رخ بهد.
اگر ما در معرض آسیب ها قرار میگیریم و خرد میشویم و زخم بر میداریم صرفا به خاطر این نیست که روزی ترمیم کننده ما را به حالت اولمان بیاز آفریند که در واقع میخواهد از مای زخمی و منهدم شده ی درونی مان یک منِ متحول شده و یا یک منِ متفاوت و دگرگون شده و متغیر به وادی وجود بیاورد.
میشود به جزییات بیشتری اشاره کرد و اینکه اگر روزی دلتان شکست , با این دل شکسته چند
کار میتوان کرد. از این دل
یک دل بازسازی شده ایجاد کرد.
یا جوری این دل را بازسازی کرد که حال خراب و حادثه شکسته شدن در آن محسوس وملموس شود.
و یا از این دل شکسته شده یک دل متحول شده و پخته تر و متحول تر و دگرگون شده به وجود آورد.
ادامه دارد.....!