ویرگول
ورودثبت نام
مثل پاییز
مثل پاییزچیزهایی برای نوشتن هست که هیچگاه نمی شود نوشتشان(علی اکبرامیدی)
مثل پاییز
مثل پاییز
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

کر تش«پسرآتش»

'''کُرِ تش"(پسر آتش)


به قلم: علی اکبر امیدی


دیباچه: یزدان پاک را میستایم که قلم وجود ایم را

در دوات عشق خیساند تا

به نگارش در آورم آنچه را که

حقیقت است و حقیقت پایدار است.



آفتاب به گرده ی خاک تکیه داده بود و نسیم مطراوتی به سلول های خسته اش حلول میکرد و صدای کوگ های(نوعی پرنده کوهی) عاشق در لابه لای صخره ها

تن غبار گرفته ی کوهساران را نوازش میکرد. آنچه بود همه بهوون"1" بود و وارگه "2" بود و عشق بود . صفا بود و وفا بود همه در بادبند شجاعت خویش می آساییدند. اما آنچه روان بی آلایه ی قوم را می آزرد راز و رمز ها و حکمت ها و خردهایی بود که

باید تحت الحفظ باقی می ماند. چرا که ایل همیشه در معرض جنگ ها بود و مردان ایل همیشه زره دفاعی میهن بودند. مرز ها در امنیت دستهای جنگیده و روح متعصب و متغرر آنها می آرامید. کسی می باید ظهور میکرد تا آنچه بقای ایل بود , هویت و تمامیت تاریخی و فرهنگی و اجتماعی جامعه ی ایل بود را تقریر و تحریر میکرد. سپیده دمی می بایست تا روح مغموم همگان را متاثر از پرتو خویش نماید .


آتشی باید مرتعش میشد تا چاله ی خود گمراهی و فلسفه ی هستی مبهم را شعله ور سازد. ایل جوشید و خروشید و روزگار گذراند تا اینکه از هم آمیزی خورشید و ماه آتشی آشکار و رحم خورشید آبستن آتشی خروشیده شد.

نامش را (بختیار)نهادند. بختیار افسار زمانه را میگرفت و میرویید . آسمان زیر لگام عظمتش و زمین از

تکاپوی گام های استوارش

به خود میلرزید.


خورشید گیسوان خویش را بر سیمای گندم گون او میتراوید و باران ترنم خویش را بر تمام جانش میبخشید.

بختیار بود چرا که آن روزها

بخت باید یاری میکرد ایل بماند. بختیار بر تن صخره های خردمندی چنگ میزد

و سنگ آوارهای جهل را در مینوردید و میکوشید و میپویید. خدا پندار بود و میخواست خدا را متجسم نماید. ناگهان گرد بادی خزید و طوفانی رمید و آسمان غرید و زمین شکافت. اهریمنی سر بر آورد سیاه رنگ و از آسمان خداوندگاری او را بلعید. تقابل سیاهی و سپیدی

آمیزش اهریمن و اسپنتمان. بختیار متحیر شد. متفکرانه تصویر آنچه دیده بود را

بر چوقای"۳" دل نگاشت. خدا داشت در مکاشفه ای سهمگین در ذهن باور و اندیشه خاور بختیار تنفس میکرد. آنچه دیده بود را منقوش کرد و چقا را در کوله بار تجاربش گذاشت.

"۱" =نام سیاه چادرهای بختیاری.

"۲" = زیر بنای سنگی که سیاه چادررا روی آن سوار می کنند.

"۳" = نام لباس محلی مردان قوم بختیاری.


ادامه دارد...

۲۱
۵
مثل پاییز
مثل پاییز
چیزهایی برای نوشتن هست که هیچگاه نمی شود نوشتشان(علی اکبرامیدی)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید