
«مزرعه روح»
نویسنده: علی اکبرامیدی.
چه خبر است در ما؟ در اعماق پر از رمز و راز روحمان. ما مزرعه ایم و در ما چه می روید سوالی بس اندیشناک است.
چه کاشته ایم در مزرعه روحمان و چه برداشت می کنیم؟ مهر و محبت و همدوستی و امید بهترین بذری ست که مزرعه روحمان را به کمال و تعالی هدایت می کند و خوشا به حال روحی که رزق محبت میدهد.
گاهی باید از اول بروییم و رشد کنیم و این منه کنونی مان را بکنیم و جایش یک منه دیگر بکاریم. اینبار تمام تجربیاتی که برای سبز شدن و پربار شدن لازم است را مو به مو و دقیق انجام دهیم. مهم نیست چقدر کهنسال شده ایم و حس می کنیم شاخه های ناتوان وجودمان قدرت لازم برای دوباره روییدن را ندارد ، این یک تصور باطل است.
گاهی باید خودمان را بارها درو کنیم تا به یک محصول با کیفیتی از خودمان دست یابیم.
گاهی باید فرایند تولید خودمان را متوقف کنیم و ببینیم کجایمان احتیاج به اصلاح و بازبینی دارد سپس دوباره در فرایند تولید قرار بگیریم.
ادامه دارد...