ویرگول
ورودثبت نام
مثل پاییز
مثل پاییزچیزهایی برای نوشتن هست که هیچگاه نمی شود نوشتشان(علی اکبرامیدی)
مثل پاییز
مثل پاییز
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

لبخندهای بی قافیه

لبخندهای بی قافیه.


شاه شعر رخ زیبای تو اینبار چرا.

مملو از واژه افسرده ی بی قافیه بود.

.................. ................. .....

شاعر و نویسنده:علی اکبرامیدی

____________________

کیست آنکه دیوان پر فراز چهره ات را به هم ریخته تا نگاهت غصه بسراید.

نسیم گیسوانت به کدام قریه می وزد .

لشکر افسرده ی اشک هایت که همدم خیابان اند و همسفر رود، به قصد چه عاشقانه ای می بارند.

موسیقی آهنگین این صدای در حصار سکوت، چه زیبا می نوازد و صد حیف که جامه سکوت بر تن دارد و بر موج های بی قرار سوار است.

آهای، همدرد مهربان غصه های غروب های پر از تکرار ، در میان کدام برگ از دفتر شعرم «پرتوان» پر مهرت را جستجو کنم تا بر صورت سیاه شب سپیده بنوازی.

تا این تاریکستان ترسناک را بشویی و انوار هزار رنگت را بر این بوم بی روح و مستأصل نقاشی کنی.

این سرباز کهنه پوش بی سلاح برای دست یافتن به جغرافیای لبخند تو‌ میجنگد و تو خود را کجای این دژ هزارتو پنهان ساخته ای. یا بیا و بگذار در تو حبس شوم‌ تا من را در تویی ابدی مدفون سازم و یا اینکه از خودت ازادم‌کن.

یامرا به خود بیالود و اسیر کوی خود کن ،

یا مرا ز خود بشوی و به خودم برم بگردان.




۲۴
۲
مثل پاییز
مثل پاییز
چیزهایی برای نوشتن هست که هیچگاه نمی شود نوشتشان(علی اکبرامیدی)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید