
« زندگی دیگران را زندگی نکنید»
به قلم:علی اکبرامیدی.
برخی از ما روانشناس زندگی دیگران شده ایم. برای آنها تعیین تکلیف می کنیم. به طوری که دیگران می پندارند ما بیشتر از خودشان، ایشان را میشناسیم. چنین پدیده ای دور از تصور نیست اما گاهی ما نگاه دقیقی در توضیح زندگی دیگران نداریم. به آنها میگوییم باید برای خوب شدن حال زندگی تان این کارها را انجام بدهید بی آنکه از خودمان بپرسیم حال زندگی دیگران پر از ناشناخته های ست که کسی تا به حال تجربه نکرده است.
رخدادهایی در زندگی های خارج از ماست که تجربه نشده اند و توضیح آنها دشوار است. به عدد عناصر تشکیل دهنده جهان هستی زندگی وجود دارد. انسانها ، حیوانات، کهکشان ها و گیاهان همه دارای یک زندگی اند که شناخت آن زندگی برای دیگر خلقت ها دشوار و ناشناخته و غیر قابل توضیح است.
غم ، شادی، هیجانات و نگرانی ها و خلاصه اتفاقاتی که در بستر زندگی هریک از ما رخ می دهد برای جامعه ی غیر از ما به طور دقیق قابل درک نیست.
لذا رفتار شناسی حالات زندگی دیگران همیشه موفقیت آمیز نیست و به همین دلیل من معتقدم هیچروان شناسی نمی تواند به ما برای ایجاد یک زندگی ایده آل کمک کند جز خودمان. بله ما روانشناس های بهتری خواهیم بود ، همانطور که وقتی غمگین می شوم کسی جز من نمی تواند کیفیت غمی را که بر من استیلا یافته تجربه کند. پس ما تنها حق داریم رفتار و حالات زندگی خودمان را تحلیل کنیم .