
در خود جامعه ای بساز.
و آنها که دوستشان داری را به قلبت دعوت کن
همه را نه!
فقط عده ای که اطمینان داری دوستت دارند.
نه آنها که حتی وقتی از کنارت رد می شوند انگار عمری بدهکارشانی.
دورشو از انسان نماهایی که فقط منتظر خم شدن درخت آمال و آرزوهایت هستند و به سادگی از کنار غصه هایت عبور می کنند.
لبخندشان تقلبی و توجهشان به تو تا آنجاییست که به دردشان بخوری.
قول می دهم.
کارشان که با تو تمام شود، در یک نیم روز ساده تو و خاطراتت را در لیوان چایشان حل می کنند.
✍️علی اکبرامیدی