چقدر دستهای این هیزم شکنی که
بی رحمانه به تن خشکیده ام شلاق وار
تبر می زند ٬ شبیه آن دستی ست که میوه تنم را چید.
آگاه باش چه کسی را به عالم آغوشت میپذیری . ارگ همکه باشی اگر روی گسل نامهربانی ها بلرزانندت فرو خواهی ریخت.
✍️علی اکبرامیدی