ویرگول
ورودثبت نام
مثل پاییز
مثل پاییزچیزهایی برای نوشتن هست که هیچگاه نمی شود نوشتشان(علی اکبرامیدی)
مثل پاییز
مثل پاییز
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

تفکر گوسفندها

« تفکر گوسفندها»
نویسنده:علی اکبرامیدی
گوسفندها همواره با چهار تفکر زندگی میکنند. دشت در تفکر آغازین آنها، آنجایی ست که باید کالای غذایی خویش را بیابند و دلی از غذا در آورند. سگ پاسبان، به عنوان تفکر دوم، آنها را از خطرات احتمالی دشمن حفظ می نماید‌. تفکر سوم آنها گرگ ها هستند. دشمنان بی رحمی که برای تکمیل سبد کالای خودشان
گاهی به جامعه گوسفندها حمله می کنند. و تفکر چهارم چوپان است که برای گوسفندها اهمیتی ندارد اما در فضای واقعی، پر اهمیت ترین نقش را ایفا می کند.
گوسفند مصرف می کند تا مصرف شود، مصرف کننده ای ست که خودش در سبد کالای مصرف کنندگان دیگر قرار دارد.
گوسفندان برای دست یافتن به نیازهای اساسی شان در مسیری که چوپان برایشان انتخاب نموده هدایت می شوند.
گوسفندان دندان های بی رحم گرگ ها را می بینند اما چاقوی تیز چوپان را هرگز. هر دو برای تامین نیازهای غذایی شان به گوسفند محتاج اند اما چوپان این کالای غذایی را در حریم مدیریتی خویش کنترل می کند و هرگاه بخواهد سلاخی اش می کند. تا وقتی که گوسفند در لیست کالای مصرفی ست باید در طول محور تصمیمات مصرف کننده حرکت کند.همین ویژگی کالایی بودن گوسفند، از او سلب اختیار می کند برای تولید مند شدن، برای تصمیم مند شدن و برای اداره مستقل خویش. چوپان در عالم تصورات خودش به چاق و چله کردن محصول خودش می اندیشد ، به این می اندیشد که وقتی گوسفند را روی باسکول می گذارد به وزن بهره وری رسیده باشد.و اما گوسفند تنها دشت پر از شبدر را می بیند و
لذت تجربه کردن یک غذای لذیذی که طبیعت برایش تدارک دیده است و او را یک قدم به قربانی شدن نزدیک می کند.
در حقیقت هرچه بیشتر می خورد اشتیاق مشتریان برای خریدنش بیشتر میشود. گوسفند کالایی شدنش را پذیرفته است و کاملا در حصار تصمیمات تولید کننده قرار گرفته است. لذا گوسفند در یک مسیر فکری ثابت در حرکت است،
« مصرف کردن و مصرف شدن،مصرف می کنم تا مصرف شوم.» سگ پاسبان از او حمایت می کند تا خوراک مصرف کننده درجه اول یعنی گرگ ها نشود، و به پاس این نگهبانی یک‌ کالای غذایی استخوانی به او بدهند و چوپان نیز به مثابه کارمندی که مکانیزم تولید و بهره برداری را مدیریت می کند گوسفند را در فرایند چاق شدن یاری می کند.
باری، در مساحت وسیع تر ، یعنی در جامعه انسانی برخی با تفکرات گوسفندی زندگی می کنند و به این باور رسیده اند که یک مصرف کننده هستند و در سبد کالای دیگران جای دارند. همین باور اجازه ی تولید مند شدن را به آنها نمی دهد
تولید مند و تصمیم مند و در نهایت اداره مستقل خویش.
آنجاست که دیگر در حصار دولت های چوپان نیست و لزومی ندارد کسی از او نگهداری کند و برایش تصمیم بگیرد و او را در حریم اختیاراتش حبس کند.

۲۵
۱۰
مثل پاییز
مثل پاییز
چیزهایی برای نوشتن هست که هیچگاه نمی شود نوشتشان(علی اکبرامیدی)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید