
؛انسان شدن»
نویسنده : علی اکبر امیدی.
بنام خدا.
..................؛
روزی که انسان خود را انسانمینامید و برای رسیدن به کمال دستوپا میزد فراموش کرده بود جایی ناشناخته در رحم اش نطفه حیوان در حال پروریدن است.
در هر زایمانی چهار قلومیزایید یکانسان و سه حیوان. وچقدر نطفه انسان رو به
انقراض بود. و در جهان هر قدر میبایست منطق انسانی حکمرانی کند ٫ جای خود را به توحش حیوانی می داد.
اگر بهجای سیلی زدن شیوه درست دست دادن را آموخته بودیم٫ اگر به جای قهر و دعوا دوستی را منتشر میکردیم٫ اگر بهجای سیاست وجنایت ٫ روابطمان را با دیگر همنوعانمان تقویت میکردیم در عالم حال ٫ جهانی بدون مرز و هماهنگو یکدست داشتیم و در پناه امن این قانون
برابرو منسجم به کامل کردن مکانیزم جسمی وروحی خویش میپرداختیم.
ادای انسان بودن را در می آوریم و هنوز فاصله بسیار است تا انسان شدن.
علمما در مسیر نادرستی قرار گرفتوجنگافزارها را پدید آورد وسیاستمداران باورهای سبز وزیبای سربازان را بر علیه نیروهای مقابلشانمیشوراندند. واگر به جای اسلحه٫ ساز بر میداشتند و انسانیت را مینواختند و قلمبر داشتهو صلحومهربانی را می نگاشتند چقدر فاصله نزدیکتری تا کمال داشتیم. قبل از بهوجود آمدن صنعتپولی٫ مردمکالاهایی کهخودشان می ساختند را معاوضه میکردند.
کسی که برنج می کاشت در عوض گرفتن ماهی از ماهی گیر به اوبرنجمیداد و تمام تمرکز انسانهای بدوی تقویت این نظام بی آلایه و انسانی همسایه داری بود. در ان زمانکهما بدویمی نامیمش وانسانهایش را بی تمدن ووحشی٫ هیچ اسلحه ای تولید نشد و آنقدر روابط سالمو زیبایی بین آنها حکمفرما بود که یکجامعه یکخانواده نزدیک بههم تلقی میشد.
پس از کشف صنعت فلز٫ عده ای در سرزمینخویش ابزار آلاتکشاورزی ساختند و مایحتاج غذایی خود را از طریق کشاورزی تأمینمیکردند وکمی آنطرف تر ٫ در بلادی دیگر با فلز ارابهوسپر ونیزه و زرهمیساختند وگلادیاتور تولید میکردند ودر مسابقاتی برای سرگرمکردن لرد ها بهکشتنهموا میداشتند و نخستین جنگها ونخستین
باورهای زشتوشیطانی پدید آمدند.
دستی که زراعت میکرد به برداشتن اسلحه ترغیب شد وبهجای هنر پاشیدن بذر ٫ تکنیک های جنگی را برای کشتن انسانها آموخت. بر مرکب دریاها تاخت و
بر سرزمین های ناشناخته ان طرف دریاها حملهمیکرد و قتل و غارت می نمودو از خوردنخونهمنوعانش لذتمیبرد.
آری در کنار انسانهای کمولی واقعی حیواناتی از این نظیر هم زایش کردند کههمیشه رسالتشان لذت بردن از امیالی بود که حرص وطمعوزیادهخواهی را در وجودشان میپرورید.
کسی که تجاوز میکردچهمیدانست عشق یعنی چه٫ کسی کهمیکشتچهمیدانست دوست داشتن یعنی چه ٫ کسی که غارت میکرد چهمیدانست حاصل مدتها تلاش و دسترنج کسانی را میدزدد که در قلبشان بهجای جنگجویی ٫ زندگی سالمو آرامش خانوادگی استیلا دارد.
« واین است مسیر انسان شدن.»!