ویرگول
ورودثبت نام
مثل پاییز
مثل پاییزچیزهایی برای نوشتن هست که هیچگاه نمی شود نوشتشان(علی اکبرامیدی)
مثل پاییز
مثل پاییز
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

احمق های معاصر

احمق های معاصر.
نویسنده: علی اکبرامیدی

«سکوت عاقلان، بستر امنی برای رویش احمق هاست»
این پیله ای که ما را برای پروانه شدن در آن حبس کرده اند قبر است قبر! به گلهای ساکن در این باغ بگویید بهشتی که به شما وعده داده اند کارخانه گلاب گیری ست.
ما را می چلانند و تمام خاصیتمان را می ریزند توی کوزه هایی که تمامی ندارد. افکار خودسرند و پرخاشگر و واژه ها اغتشاش گرند که با تلاطمشان آرامش کاغذ را بر هم می زنند و شورش می کنند تا در این احمق زار بی در و پیکر عقل فرصت حضور بیابد و رویش کند. ما یک مشت ماهی خماریم که عادتمان داده اند با بوسیدن قلاب نعشه کنیم و در بهشت کنسروها پناهنده شویم و اگر شانس بیاوریم بقیه زندگی مان را در یک سوئیت شیشه ای بنام تنگ بگذرانیم.
به کدام «هیچ»دل بسته ام. چرا تلاش می کنم موقعیت های تلخ زندگی ام را عادی جلوه بدهم و برای رسیدن به آن«هیچ» اینقدر امیدوارانه حرکت کنم. آهای نو‌درخت سر به هوا این قلقلک ها نوازش باد نیست، تیشه ی هیزم شکنان است که بر تن سرخوشت فرود می آید و پایانت را در آغوش شعله ها به نظاره می نشیند.
چرا از روی تخته سیاه تاریخ پاکمان می کنید؟! در هر دوره ای که اشک هایمان را روی بند تاریخ آویزان کردیم تا باران شود و بر تن خشک و جهل زده اش ببارد آمدید و با صاعقه های بی محلتان ابرها را به ناکجا آباد هدایت کردید وابر غصه هایمان جای دیگری بارید و در تلاطمات جهان گم شد.
«مثل پیراهنی کهنه شده ام، آویزان به دیوار مهربانی.
در انتظار کسی که کهنگی ام را بخرد. در انتظار کسی که در تن غبارگرفته ام رد غصه هایم را بیابد. و بی آنکه ترحم کند
دوباره مرا بپوشد، مرا زندگی کند. »
آغاز...

۳۲
۱۸
مثل پاییز
مثل پاییز
چیزهایی برای نوشتن هست که هیچگاه نمی شود نوشتشان(علی اکبرامیدی)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید