وندالیسم در واقع به تخریب اموال عمومی گفته می‌شود، در اصطلاح جامعه شناسی به فردی که دست به تخریب اموال عمومی می‌زند وندال گفته می‌شود.
در محدوده وندالیسم محدود که معمولاً تعداد آن از یک نفر تا دو و یا سه نفر که تعداد آنان بسیار کم هستند را شامل می‌شود که خرابی هایی را که به بار می آورند ازجمله : چسباندن پوستر و اعلامیه بر روی دیوارها تا طراحی هایی که بر روی آن و... می‌کشانند، خرابی‌هایی را شامل می‌شوند که کم بوده وهزینه‌های کمی را شامل می شود.
اما در وندالیسم گسترده که دیگر محدود به یک یا دو نفر نیست بلکه تعداد افراد بالا بوده و خرابی‌هایی را شامل شده که این دسته از وندال ها نه تنها آسیب و خرابی های بزرگ را به جای می گذارند بلکه هزینه‌های زیادی را نیز شامل می‌شود، که نمونه آن را میتوان در اغتشاشات مشاهده کرد که علاوه بر آسیب به اموال افرادجامعه وبه اموال عمومی نیز آسیب می‌زنند.
از جمله؛ تخریب بانک ها،ساختمان های دولتی یا حتی سرقت از مغازه‌ها، آتش زدن و غیره ....اما این موضوع قابل ذکر است که ما انسان ها از آنجا که در تنهایی خودنیز ازدیگران تأثیر می پذیریم و از جهتی ما به دلیل کنش متقابل که نسبت به یکدیگر داریم و از همدیگر تأثیرپذیر هستیم حال تا چه میزان بسته به مکان و زمان آن دارد، پس می توان گفت :وقتی تعداد افراد زیاد می‌شود و از وندالیسم محدود وارد قلمرو وندالیسم گسترده می‌شویم تاثیری که دیگران بر ما و ما بر دیگران می گذاریم زیاد می‌شود و همین عامل موجب بروز خرابی های زیاد و تخریب‌های قابل مشاهده که هزینه‌های بسیار زیادی را شامل می‌شود را داراست، شاید قصد ما تنها شعار باشد و تخریب اموال عمومی که کاری ناپسند در نزد ما قلمداد می شود، اما به دلیل اینکه جوی حاضر و تاثیر مستقیم افراد وندال گر موجب می‌شود که ما نیز عضو وندال‌ها بشویم و شروع به تخریب اموال عمومی و مبلمان شهری را تخریب کنیم.
در واقع وندالیسم موجب آسیب و تخریب نسبت به مبلمان شهری است و این کار توسط شخصی که آن را در علوم اجتماعی به عنوان وندال یاد می کنیم صورت می‌گیرد و وندالیسم موجب می‌شود که نه تنها اموال عمومی و همچنین مبلمان شهری که برای زیباسازی شهر لازم است را تخریب کرده و چهره شهر را دست خوش تغییراتی کنیم که نه پسندیده است ونه زیبا، که به دنبال آن هزینه های زیادی را به همراه دارد.
در واقع باید آگاهی سازی عمومی از سوی کسانی که صلاحیت این کار را دارند باید صورت گیرد تا وندالیسم صورت نگیرد و افرادی که ما آنها را وندال می نامیم کسانی که دست به تخریب می زنند از این کار منع بشوند به گونه‌ای باشد که افراد به سطحی از آگاهی برسند که این موضوع را درک کنند که وقتی که اموال عمومی و یا حتی مبلمان شهری را مورد تخریب قرار می دهند، فقط خود آنها قرار نیست از این اموال عمومی استفاده کنند بلکه حق کسانی دیگر را نیز ضایع می کنند و دیگر کسانی که قصد استفاده از این اموال عمومی را دارند نمی توانند از آن استفاده کنند و یا اینکه به این شهر آسیب می‌زنند با چسباندن اعلامیه کشیدن طراحی و نقاشی بر روی دیوار ها هرچند که گاهی از این نقاشی ها زیبا باشد اما با این وجود به دلیل اینکه این نقاشی‌ها هدف خاصی را دنبال می کند در واقع به زیبایی شهر لطمه وارد می کند به این موضوع باید توجه کنیم که گاهی وندال‌ها تاریخ یک کشور را نیز دستخوش تغییر و تخریب قرار می دهند مثلا با نوشتن یادگاری بر روی آثار های باستانی و یا با پاره کردن صفحات یک کتاب قدیمی و یا با سهل انگاری هایی که از سوی آنان صورت می‌گیرد موجب می‌شود که این اموال که به عنوان تاریخ یک کشور از گذشته تا به حال برجای مانده دست خوش تخریب و از بین رفتن آن بشوند.
پس ابتدا اول آگاهی سازی عمومی دوم باید با وندال‌ها برخورد جدی و قاطع بشود سوم حتی میتوان تنبیه و مجازات هایی را نیز در نظر گرفت چراکه اگر وندالیسم در قلمرو، محدود خود محدود نشود و وارد قلمرو وندالیسم گسترده شود دیگر آثار و خرابی آن به سختی قابل جبران است و هزینه‌های بیشماری را بر کشور متحمل می کند پس از آنجا که گفته شده پیشگیری بهتر از درمان است بنابراین فرد وندال گر بعد از این که در محدوده ی وندالیسم محدود نتواند خود را ارضا کند بعد از مدتی و با قرار گرفتن در یک زمان و مکان خاصی که امکان این را بدهد که وارد وندالیسم گسترده شود قطعاً بر روی دیگران نیز تاثیرگذار خواهد بود و این تأثیر پیامد خاص خود را به همراه دارد.
امیرحسین باجلان
