ویرگول
ورودثبت نام
مرسده خدادادی
مرسده خدادادیاگر با جستجوی نامم در گوگل به اینجا آمده‌اید، قدمتان روی چشم؛ منتها چیزی از زندگی شخصی‌ام اینجا پیدا نمی‌کنید. اینجا صفحۀ یادداشت‌هایم در باب زبان‌شناسی، زبان‌ها و آموزش زبان فارسی به غیرایرانیان است.
مرسده خدادادی
مرسده خدادادی
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

واژه‌ماژه: خَرخَشه

عکس ربطی به نوشته ندارد، طرح انگشتری از مدوسا است و شاید استعاره‌ای از این همه واژه ذهنی که از سر بیرون زده
عکس ربطی به نوشته ندارد، طرح انگشتری از مدوسا است و شاید استعاره‌ای از این همه واژه ذهنی که از سر بیرون زده


این واژه را امروز یاد گرفتم: خَرخَشِه*.

قیافه‌ی جالبی دارد، آدم را یاد خَر و خِش‌خِش و خِرکِش و حتی خَرچه** می‌اندازد.

دهخدا می‌گوید ریشه‌ی ترکی دارد و یک وام‌واژه‌ی ترکی در زبان فارسی است.

معنی؟ دعوای بی‌خودی راه‌انداختن.

راستش را بخواهید کاربردش را تا به حال در فارسی معیار و روزمره‌ هیچ‌جا نشنیده بودم و گمان نکنم جایی هم بشنوم.

از آن واژه‌هاست که یک بار بیشتر در یک متن قدیمی یا مدخل یک فرهنگ واژه نمی‌بینی و می‌رود تا دیدار به قیامت.

عکس از این منبع
عکس از این منبع


مولوی هم انگار در یکی از اشعارش از خرخشه استفاده کرده:

خود چه کم گشتی ز جود و رحمتش
گر نبودی خرخشه در نعمتش

گفتم این‌جا بنویسمش و ثبتش کنم، جزو واژه‌های جدید و بامزه‌ای که گاهی با آن‌ها برخورد می‌کنم. شاید هم هوس کردم در گفتارم به شوخی استفاده کنم و شنونده را گیج کنم این کلمه را از کجایم درآوردم و بعد «خرخشه» راه بیفتد.

باری به هر جهت:

از هر گونه خرخشه پرهیز کنید، خرخشه چیز بدی است، خرخشه خر است :)

_________________

پانوشت:

* که البته گویا تلفظ آن به فتح ش هم وجود دارد. یک تلفظ دیگر آن را هم در عکس می‌بینید: خَرخِشَه.

** واژه‌ی ابداعی یکی از آشنایانم به جای بچه، علی‌الخصوص بچه‌های شیطان

۳
۰
مرسده خدادادی
مرسده خدادادی
اگر با جستجوی نامم در گوگل به اینجا آمده‌اید، قدمتان روی چشم؛ منتها چیزی از زندگی شخصی‌ام اینجا پیدا نمی‌کنید. اینجا صفحۀ یادداشت‌هایم در باب زبان‌شناسی، زبان‌ها و آموزش زبان فارسی به غیرایرانیان است.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید