سلام اول از اینکه متنفرم از اون کسایی که هی میان میگن نگران نباش درست میشه زمان میگذره همه اینا یادت میره?? خدایی خیلی روانی هستن.....
کسی که افسرده هس شاید سال ها طول بکشه تا بلخره یه درمونی پیدا کنه....
داستان از اونجایی شروع شد که...،
رفتم به مدرسه... درس ها هر سال سخت تر میشد ولی خب بلخره دوستامون رو میدیدیم نمیدونم بازی میکردیم میخندیدیم اردو میرفتیم... و خلاصه که عالی بود اون روز ها...
تا اینکه کرونا اومد.... اولش خیلی خوشحال بودم چون دیگه خبری از درس و امتحان نبود
ولی...... روز های تکراری شب ها و روز ها پشت سر هم میگذشت
دیگه حالم بهم میخوره....
نه دوستی نه پیامی نه جشنی هیچی.....
هیچکس تا حالا برام تولد نگرفت
هیچکس تا حالا درکم نکرد
هیچکس تاحالا باهام دوست نشد
وقتایی که باید میبودید نبودید دوستام....خانوادم....مادر....پدر....خواهر
کسی که داری میخونی اگه تو هم مث منی ناراحت نباش به این فک کن که یه روزی میرسه که همچیییی تمومههه
وقتی که میمیریم..... بعضی ها تلاش میکنن زمانش رو نزدیک کنن و بعضی ها نه
چون اونا عاشق زندگی ان از زندگی لذت میبرن و به پایینی ها نگاه نمیکنن
اینو بدون که هیچکس از درون تو با خبر نیست حتی مادر و پدرت تنها کسی که میتونه درکت کنه و همیشه باهاته و درد هات رو باهات به همراه میکشه..... خودته!
عاشق خود باش چون هیچکس نمیتونه تو باشه?❤
هرچی که خودتون رو خالی میکنه تو کامنت ها بگید❤❤