
لپتاپ را روشن میکنم. عضلات شکمیام سفت خودشان را گرفتهاند و درد را به اعصابم تزریق میکنند.
فاطمه و الهام در خواب پادشاه هفتم میرقصند.
الیار جنینوار در دنیای کارتونی که میبیند، میخندد.
خوانندهای که برایم آشناست آهنگی که برایم آشناتر است را از دریچهی تلویزیون توی خانه فریاد میزند.
بابا گلهای قالی را میشمارد و مدام یکی کم میآورد.
مامان جام جهاننمایش را این روزها بیشتر از همیشه تماشا میکند و میخواهد هربار چیز جدیدی را به او نشان دهد.
و من هی مدرسه را میخورم و هی مدرسه را نشخوار میکنم.
کتاب علوم سال گذشتهی شاگردم را ورق میزنم و سوالات را از میان صفحاتش بیرون میکشم.
بیرون میکشم و وقتی تماشایشان میکنم، کلاس و خاطراتش از گور ذهنم برمیخیزند. گاه لبخند میزنم و گاه قیافهام را کج میکنم.
و من هیچ وقت فکر نمیکردم کتاب علوم پایه سوم دبستان بتواند دفترچهی خاطراتم شود.
ملیکا اجابتی