
شاید مضحک به نظر برسد اما دستشویی کردن واقعن باعث میشود احساس کنم از میزان عصبانیتم کم شدهاست.
خالی میشوم. درست است این خالی شدنی جسمانیست اما کمی آرامش به من میدهد.
با ذهنی باز تر به خودم در آینه دستشویی خیره میشوم. فکر میکنم و فکر میکنم که باید حالا چکار کنم؟! چکار کنم که از حجم خشم و غمم کم شود اما رفتاری مناسب داشته باشم نه پرخاشگرانه؟!
تمام جوانب را بررسی میکنم. فلان را بگویم. فلان را نگویم. اینطور بگویم. این سوال را بپرسم تا علت آن کارش را بفهمم. خلاصه برای خودم سناریویی جلوی آینه دستشویی میچینم. احتمال هر چیز با نتیجهاش را در نظر میگیرم.
از دستشویی خارج میشوم و سناریو را اجرا میکنم. معمولا یکی از همان احتمالات جواب میدهد. گرههای ذهنیام دربارهی آن مسئله باز میشود و حجم غم و خشم کاهش مییابد.
البته وابسته به رفتار طرف مقابل گاه میتواند کامل از بین رفته و البته بیشتر هم بشود.
در هر صورت وقتی خشمگینم دستشویی رفتن خیلی کمکم میکند!
ملیکا اجابتی