فیلم در رابطه با مضرات فضای مجازیست!
موضوعی که این روزها زیاد از آن صحبت میشود.
اینطور برداشت میکنم که فیلم میخواهد بگوید ما این روزها دو مدل انسان داریم:
اول انسانی که نفس میکشد و زیست میکند و در دنیای واقعی با چالشهایی دست و پنجه نرم میکند و دوم انسانی که تبدیل به تصویر و ویدئو شده است!
در واقع هر نوعِ اولی،نوعِ دوم خودش را میسازد و به مخاطبان خود معرفی میکند.
فیلم در یک فضای رئال ساخته شده اما همواره به خاطر موضوعش مخاطب را به ورطهی سورئال و خیال میکشاند.
برای مثال مخاطب تصور میکند که،چه میشد اگر ما مردم عادی هم روزی بلاگری پر مخاطب شویم که خرج های آنچنانی میکند و زندگی آنچنانی دارد!
بازی نوید پور فرج در نقش پیک موتوری باور پذیر بود.جزئیاتی که از زندگی پیک موتوری در فیلم شاهد بودیم به درک شخصیت عابس کمک بیشتری میکرد.
صحنه سیگار کشیدن عابس سوار بر موتور و واگویه های ذهنیاش جذاب بود.
آن صحنهای که عابس و دستش منتظر بودند تا ماشین از آن خانه خارج شود جزو بامزه ترین صحنههای فیلم بود.
سکانس شرط بندی پیک موتوری ها و کشدار شدن آن شروع بسیار جذابی برای این فیلم بود.
این قضاوت منفی درمورد بلاگرهای فضای مجازی را اما دوست نداشتم.
فضای مجازی هرچند معایب بسیاری دارد اما محاسن زیادی هم دارد از جمله یادگیری،خرید آسان،تبادل اطلاعات و...نگاه تک بعدی به مسائل را هیچ وقت دوست نداشته ام.زمان فیلم هرچند محدود است اما کاش میشد کارگردان اندک توجهی هم به نکات مثبت فضای مجازی میکرد و آنها را در فیلم میگنجاند.
عابس جوان باهوش و دارای اندیشه ای بود که بسیار هم سفت و سخت پای باورهایش تا پایان فیلم ماند و شاید همین نکته باورش را برای مخاطب سخت کند چون شهرت و پول چیزهایی هستند که کمتر کسی در مقابل وسوسهشان دوام میآورد.
در رابطه با صبا من فکر میکنم او اگر گول رامین را نمیخورد احتمالا گول کس دیگری را میخورد چون زندگی سختش بر او فشار زیادی آورده بود.
در کل فیلم رنگ و لعاب خوبی دارد و با توجه به موضوع به روزش، میتواند جذب مخاطب و گیشهی خوبی داشته باشد.
پایان بندی فیلم میتوانست بهتر باشد.
فیلم روایتگر است؛روایتگر چالش های فضای مجازی:
دور شدن زن و شوهر ها با عقاید متفاوت نسبت به فضای مجازی،استفاده از فقر و شرایط بد خانواده یا سایر مشکلات برای جذب فالور و دیده شدن!
و پرداختی کوتاه اما مفید داشت به فاصله ی زیاد درآمد بلاگر ها با سایر اقشار جامعه !شاید پول کیف یا عطرِ یک بلاگر حقوق ماهانه ی یک کارگر باشد! و اینکه یک موبایل،لباس مارکدار و... باعث گول خوردن یک دختر جوان شود یکی دیگر از معایب فضای مجازی بود که فیلم به آن پرداخته بود.
بازی خوب پیمان قاسمخانی و آن شخصیت خونسرد و فرصت طلبش به خوبی باور پذیر بود.
نشان دادن هنگ درام و محبوبیت این روزهایش نشان میدهد فیلمساز فیلمی ساخته که محصول زمانهی خودش است!
فقط آنچه برایم ناتمام ماند و منطق حضورش را در کل فیلم نفهمیدم، علت حضور آن همکار عابس و دختری بود که دوستش بود. تمام فیلم منتظر بودم بیشتر از ارتباط شان بدانم!
همچنین رابطه اعضای خانواده صبا و حتی رابطه صبا و عابس هم به عقیدهی ی من نیاز به پرداخت خیلی بیشتری داشت.
در پایان باید بگویم،این روزها سینما باید موضوع خوب و کیفیت ساختِ خوب را برای فیلمها در نظر بگیرد و خوشحالم که دارد در راه تحقق این هدف گامهای کوچکی برمیدارد.