سلام این اولین متنم توی این گوشی جدیدمه و خوشحالم ازین که بعد مدت ها گوشیمو نونستم عوض کنم، خوشحالم که پا فشاریم رو برای تنهایی به دوش کشیدن و متحمل شدن پول گوشیم گذاشتم کنار و بابام بهم کمک کرد و الان میتونم ی دقدقه کمتر چشمامو ببندم...
راستش الان ک دارم اینارو تایپ میکنم حس عجیبی دارم نمیدونم واقعا نمیتونم بیانش کنم این دو گانگی رو.!
ی مدت دیگه از تموم شدن کلاسام مونده و به محض تموم شدنش شروع به خوندن زبان میکنم و در کنارش میخام برم سر کار، تا بتونم این دفعه تنهایی به یه جایی برسمو بدون کمک دیگران چیزایی که میخامو داشته باشم، و خب ی مورد دیگم هستش اینکه این شرایط یه مقدار برام سنگین شدن و انرژیم در این مورد کاملا تخلیه میشه و به اجبار خودمو مجبور میکنم به ادامه...
بین بقیه ادمای دورو برم تنها کسی که بیشتر مواقع توی بحران ها دستمو گرفته بابام بوده و خوبه که دارمش و بغض الانم نمیدونم مبنی بر چیه ولی داره اذیتم میکنه، اذیت میشم، خورد میشم با فکر اینکه یه روز نیستن و من تنها میشم و یه روزی قراره دوباره درد اون کابوس وحشتناک از دست دادن عزیزامو تجربه کنم:( خستم از اینکه اینجوری بهش فکر کنم و خودمو الکی الکی اذیت کنم،فعلا بین اینهمه مشغله تنها پناهی که دارم فقط یک نفره که وجودش کاملا برام غیر منتظره و ناباورانه بود ولی مثل اینکه واقعیه، دیشب داشتم بهش فکر میکردم،به این معجزه غیر قابل باور و دوست داشتنی...
امیدوارم شرایط سختش هر روز یه پلی برای رسیدن به ارزوهاش باشه و هر روز و هر روز آسون و آسون تر بشه، تقریبا 3ماهه که ندیدمش، عجیبه خیلی... دلم فوقالعاده براش تنگ شده جوری که الان دارم بهش فک میکنم قلبم میخاد بپره بیرون، ولی نمیدونم بتونم برم پیشش یا نه🥲
احتمالا شمار ماهام به 4ماه دوری برسه تا بتونم برم پیشش!
قوی تر ادامه میدم چونکه فعلا مجبورم و خطاب به تنها عشق زندگیم، همیشگیم،میخام بدونی وجودت برام مثل جادو میمونه توی این دنیای باطل،میخام بدونی دارم سعی میکنم، سعی میکنم بهتر از همیشه عاشق باشم و از خودم یه معشوق موفق بسازم برات، ازت معذرت میخوام هزاران بار بخاطر تجربه چیزایی که لایقش نبودی و من باعث شدم تحملش کنی!ببخشید...
اخیراً نگرانیم نسبت بهت خیلی بیشتر شده و سعی میکنم نشونش ندم که واکنشم رو نسبت به کارات ندونی، درواقع خیلی برام اذیت کننده و ترسناکه و فکرایی که میریزن رو سرمو محاصرش میکنن و مغزمو لبریز از فکرای بد و نگرانی های بیجا در موردت میکنن، کاش بیشتر مراقب خودت باشی خیلی بیشتر از همیشه، هر چقدرم این شرایط برات اذیت کننده باشه تحملش کن! تو قوی ترین شخصی هستم که تو زندگیم میشناسم و بهت افتخار میکنم و امیدوارم هر بار که خاستی کم بیاری یادت بیاد چه کسایی امیدشون به توعه و بدون تو نمیتونن حتی یه ثانیه...
خب دیگه نمیدونم چی بگم ولی میخام یکم این متنو ادامش بدم، باید بدونین ک از اینجا ب بعد از متن قبلی چند روزی گذشته و من دارم دوباره شعارهامو مینویسم...
تا همین الان مشغول انجام دادن کارام بودم و خدا میدونه این دوران چقدر هر روز از دیروز سخت تر میشه ولی من باید بتونم، باید بالاخره خودمو نگه دارم به لبه پرتگاه حداقل، اخرش یا موفق میشم یا شایدم نشدم ولی مهمتر اینه که من تلاشمو کردم برای این زندگی پر عقوبت...
خوشحالم از اینکه تونسم اروم اروم رویاهامو تبدیل به واقعیت کنم،خوشحالم که تلاشم بی نتیجه نبوده و باعث پیشرفتم بوده،به عنوان اخرین جمله... امیدوارم برنده این فینال تو باشی♥
