ویرگول
ورودثبت نام
مَِهدی
مَِهدیقبرستان نوشته‌های عُریان من.
مَِهدی
مَِهدی
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

تشت زندگی ترک دارد.

امروز روز خوبی نبود. البته این قضاوت، خیلی بستگی به تعریف آدم از خوب بودن یک روز دارد. شاید اگر قلب آلن دوباتن را توی سینه داشتم، یک ورزش سر صبح، یک مستند درباره زنان شالیکار دیدن، و نیم ساعت آشپزی و آواز خواندن توی حمام و دست و پای سالم آخر شب، همه آن چیزی می بود که می شد اسمش را گذاشت، «یک روز خوب».
اما قلب من زیاده خواه است. و احساس می کنم این تن، لش، برای این قلب بلند پرواز، زیادی کسل کننده و به درد نخور است. دست و پا گیر است. گاهی خسته ام می کند. گاهی، بیشتر از فقط گاهی خسته ام می کند.
شاید یک روز خوب و آرمانی یعنی روزی که در آن مرده باشی. چون یقینن هر روزی که از دیوار زندگی پایین می آید، پر از باگ است.
معادل فارسی باگ را نمی دانم. اما اولین مثالی که برای آن آمد توی ذهنم را
برایتان ردیف می کنم.
مثل تشت قرمزی می ماند که از لبه ترک برداشته است. بدون شک هیچوقت نمی توان از تمام ظرفیت آن تشت استفاده کرد. اما ناکارامد هم واژه ناجوانمردانه ای برایش است.
حالا من هم احساس می کنم مشکل از ما نیست. تشتی که روزهای ما را میریزند داخلش ترک دارد. عیب از ما نیست. این باگ زندگیست. نباید خودمان را سرزنش کنیم.

آلن دوباتن
۸
۳
مَِهدی
مَِهدی
قبرستان نوشته‌های عُریان من.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید