ویرگول
ورودثبت نام
مهدی داورپناه
مهدی داورپناه| یک عدد اهل هنر ?️???? |
مهدی داورپناه
مهدی داورپناه
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

"چگونه یک گوساله،گاو می‌شود؟"

کم سن و سال تر که بودم یک روز دم دمای صبح

با یکی از همین شر و شور ها که از اواسط مهر پارسال آمده بود

به مدرسه‌ی ما دعوام شد.

از همان روزهای اول ذات خبیث و قلدرش شفاف بود. سر جا باهم دعوا کردیم. وارد کلاس که شدم دیدم با کیف روی صندلی من نشسته. رفتم جلو و گفتم :اینجا جای منه!

سرش را برگرداند و با لحن تمسخر آمیزی گفت: حالا جای منه.

عصبانی شدم، به تنگ آمدم. حوصله‌ی هیچی را نداشتم و این علف هرز هم سر راهم سبز شده بود. کیفم را گذاشتم کنار، دستش را گرفتم و گفتم: پاشو بریم دفتر.

پاشد کیفش را گذاشت، گفت بریم.

- منو از دفتر میترسونی؟! من اندازه‌ی موهای سرم دفتر رفتم!

این را که گفت آخرین سنگرم فرو ریخت. آخرین دادگاه عدالت،

آخرین فرصت. آخرین درگاه اصلاح. ته دلم خالی شد و گفتم بشین.

ولش کن، شر میشود. پاش میرسید درگیر هم میشدم. ولی من بچه‌ی آرامی بودم. هیچوقت اهل جنگ و ستیز نبودم. در مدرسه اعتباری دست و پا کرده بودم. نمی‌ارزید خرابش کنم.

.

راستی، اینها را گفتم که بگویم دیروز دم غروبی کنار خیابان به دیواری تکیه داده بودم و انتظار دوستی را میکشیدم که ناگهان صدای داد و بیداد از کوچه‌ای در ان طرف خیابان شدت گرفت!

رد شدم آن طرف، سرکی کشیدم.

- من اندازه‌ی مو های سرم کلانتری بودم سرهنگ، منو از چی میترسونی ؟

لحظه‌ی آخری که سرش را هول دادند توی ماشین صورتش را دیدم. خودش بود ؛

۸
۲
مهدی داورپناه
مهدی داورپناه
| یک عدد اهل هنر ?️???? |
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید