ویرگول
ورودثبت نام
مهدی داورپناه
مهدی داورپناه| یک عدد اهل هنر ?️???? |
مهدی داورپناه
مهدی داورپناه
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

نقد و بررسی یک کتاب خوب

کتاب "شما که غریبه نیستید" اثری از هوشنگ مرادی کرمانی،نویسنده ایرانی است، که شرح حالی از زندگی‌ او، از خرد سالی در سیرچ تا جوانی در تهران است.
این کتاب تا به کنون پرفروش ترین زندگینامه در تاریخ ادبیات ایران نیز بوده است.
.
"نشر"
نسخه‌ای که من در اختیار داشتم چاپی خوش کیفیت از نشر معین بود که به بهترین شکل ممکن ویراستاری شده بود.
جنس ورقه ها ، طرح جلد ، بی سانسوری (یا شاید کم سانسوری) و فونتی عالی که خواندن این کتاب را بی‌نهایت لذت بخش و آسوده میکند.
چاپ : 34
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 354
نوع جلد : سلفونیسری
سال انتشار شمسی : 1397 (میلادی-2016)
.
"نقد و بررسی"
بی شک هوشنگ مرادی کرمانی یکی از شناخته شده ترین نویسندگان تاریخ ادبیات ایران است،
که تقریباً همه با "قصه های مجید" او آشنا هستیم.
قلم روان، قصه گو و آغشته به طنز (حتی در تلخی ها) این نویسنده، خواندن این کتاب را پیش از اینکه یک زندگینامه باشد، به یک رمان جذاب تبدیل میکند.
کتاب را از دست هایتان پایین نخواهید گذاشت.
غم و رنج بسیاری دارد این شرح گذشته اما، همانطور که گفتم مرادی کرمانی تلخی ها را با اندکی طنازی بیان میکند تا مخاطب اذیت نشود.
سیر داستانی خوش فراز و فرودی دارد. پرداخت
و رسیدگی دارد، چه به وقایع چه به شخصیت ها. هردو به اندازه.
به شدت لذت بخش، آموزنده و احساسی است.
.
"بخشی از کتاب"
چوپانی را دوست دارم. صدای دلنگ دولنگ زنگوله‌ی گوسفندها را که توی کوه و دشت می‌پیچد دوست دارم. دلنشین است. هر وقت مدرسه نداشتم و کاری نداشتم همراه قشنگو، پسرعمو ابرام، برادر شیری‌ام، می‌رفتم به چوبانی. قشنگو چوپانی می‌کند. چند تا گوسفند مال خودشان است و چند تا گوسفند هم مال این و آن. صبح‌های زود، تاریک و روشن، گوسفندها را هی می‌کند سینه کوه. من هم که شب توی خانه‌شان خوابیده‌ام، همراهش می‌روم، توبره‌ی کوچولویی پشتم می‌اندازد و دنبال گوسفندها می‌دوم. چوبی هم دارم.
باران که می‌آید گوسفندها را می‌کشانیم به بالای کوه که اگر سیل آمد، نبردشان. خودمان زیر سنگ بزرگی می‌نشینیم و گوسفندها را که زیر باران خیس می‌شوند و بی اعتنا به باران از پشت و پناه سنگ‌ها علف بیابانی می‌خورند، نگاه می‌کنیم. آتش درست می‌کنیم. کتری سیاه و دودزده‌ی‌مان را روی آتش می‌گذاریم و با چوپان های دیگر چای می‌خوریم. باران که بند می‌آید مَه نازکی درّه ها را می‌گیرد. بوی گیاهان کوهی را نسیم می‌آورد. بزغاله‌ها و بره های کوچک دنبال مادرشان می‌دوند.
.
امتیاز من به این کتاب: ۹/۱۰
تجربه‌ی شما از خوندن این کتاب چطور بود؟

۶
۰
مهدی داورپناه
مهدی داورپناه
| یک عدد اهل هنر ?️???? |
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید