
سلام آقای رئیس،وقت بخیر. میدانم سرتان شلوغ تر از آن است
که به بازخورد یک مشتری نوجوان شهرستانی اهمیت بدهید،
ولی امروز صبح چیزی نمانده بود تا نیمی از دندان بنده برود.
راستش را بخواهید من نمیدانم این آبنبات ها را چطور میسازید!
انصافاً خوشمزه هم هستند. ولی خواستم بدانید یک تکه پوست
جا ماندهی پسته میتواند اعتماد به نفس و امید و آینده و کار و ازدواج و خوشبختی و در نهایت زندگی یک نفر را از او بگیرد.
لطفا با کارگر ها خوب صحبت کنید. حقوقشان را مثل آدم بدهید.
به بهانهی حمایت از تولید داخلی دستگاه ارزان نخرید،
و این نامهها را بخوانید.
با تشکر، من.