
طبق گفته های پلیس مقتوله ده دقیقه قبل از حادثه با منزلش تماس گرفته است. اما سوال اینجاست که چرا؟
او که تنها زندگی میکرد!
فرضیه های زیادی وجود دارد اما یکیشان از بقیه قابل تأمل تر است.
اینکه او به مرگ خود، آگاه بوده و میخواسته پلیس بلافاصله بعد از تجسس و تحقیقات اولیه در صحنهی جرم، خانهی او را مورد بازرسی قرار دهد.
گویی زن مدرکی مهم داشته. مدرکی که نشان دهنده علت قتل و احتمالا مشخصات قاتل بوده.
اوضاع همانطور که زن پیشبینی کرده بود پیش رفت.
اما با یک تفاوت بزرگ. وقتی پلیس از راه رسید، متوجه
زن دیگری شد که در آشپزخانهی او به ضرب چاقو مرده بود؛
گویی قبل از رسیدن پلیس قاتل خود را به آنجا رسانده تا از شر مدارک خلاص شود. اما از آنجایی که قرار بوده
سهشنبه شب خواهر مقتوله به دیدن او بیاید.
قاتل مجبور میشود سر راهش او را هم
که حال به عنوان یک شاهد شناخته میشده را از بین ببرد.
اما هیچکدام از سکانس های این فرضیه راه به جایی نبرد تا زمانی که کارآگاه استیون گالِر مسئولیت این پرونده را بر عهده گرفت.
او معتقد بود نه مدرکی وجود دارد نه سوم شخصی.
قاتل، خود مقتوله است؛
اما چطور؟!
ساعت حدوداً دوازده و نیم سه شنبه شب است.
خواهر ماریا، همان زنی که قرار است تا کمتر از یک ساعت آینده آخرین نفس هایش را کف آشپزخانه به سر ببرد برای شام دعوت شده.
طبق اطلاعات به دست آمده روابط عاطفی آنها نهایتاً به یک بار ملاقات در ماه محدود میشد.
اما دوربین های مداربسته،
امشب دومین ملاقات آنها را نشان میداد!
با توجه به بازجویی های اولیه، استیون گالر پی برد
به تازگی همسر زن به او خیانت کرده و ماریا برای تسکین درد هایش بعد از دوازده سال زندگی مشترک
او را به خانهی خود دعوت میکند.
اما اوضاع آن طور که باید گرم و خواهرانه پیش نمیرود.
به طور ناگهانی یکی از طرفین کدورت های حل نشدهی گذشته را به میان میکشد.
طولی نمیکشد که ماریا جنگ کلامی را به درگیری فیزیکی بدل میکند. از آنجایی که سوابق پزشکی ماریا هم بی تعادلی روانی او را تأیید میکند، ماریا چاقویی بلند با دستهی مشکی را برمیدارد و در ابتدا به قصد تهدید به خواهرش نزدیک میشود اما کمتر از سی ثانیه بعد در او خشم بر رحم قبله میکند؛
یکی دو دقیقه از این فاجعه، ناگهان خشم فروکش میکند. حال ترس بر او چیره میشود.
پالتواش را میپوشد و بی هوا بیرون میزند.
کمتر از سی دقیقه بعد عذاب وجدان بر ترسش قلبه میکند و تصمیم میگیرد خودش را معرفی کند.
به سمت کیوسک تلفن میرود. تلفن را برمیدارد و با پلیس تماس میگیرد.
پس از پایان تماس نیز گویا دوباره از ترس و تصمیمات نشأت گرفته از اختلالات روانی به سمت خیابان میرود، و خودش را
جلوی خودرویی با سرعت بالا میاندازد، که همین منجر به مرگش میشود.
.
پ.ن: همهچیز تقریبا درست بود اما نظریه استیون گالر یک حفرهی بزرگ داشت!
چرا در لحظات پایانی، ماریا قبل از پلیس مجدداً با منزلش تماس گرفت؟!
.
- مهدی داورپناه ✍?