جا

چرا همش یاد گرفتیم که فکر کنیم فقط تن نیاز به جا داره؟
چرا همش یاد گرفتیم که فکر کنیم فقط اتاق یعنی جا؟
فهمیدم، ما ها یاد گرفتیم که فکر کنیم، ما ها فکر نمی‌کنیم
مکان های زیادی هستن که می‌شه از اونا به "جا"، تعبیر کرد
مثلِ وقتی که, آدمای اطرافت برات می‌ذارن؛ اونا در واقع دارن یه جا برای تو می‌سازن که تو خودت رو نشون بدی و شاید موندگار بشی توی یه "جا" ی دیگه، به اسمِ خاطره که همین خاطره، توی یه "جا" ی دیگه به اسم یاد نگه داری می‌شه
و اگه توی "جا" ی اول که وقت هست، خودت رو خوب نشون بدی، یادِ تو می‌ره توی یه "جا" ی خوب به اسم ذهن و باعثِ آرامش می‌شی
و اگه خودت رو خوب نشون ندی، یادِ تو می‌ره توی یه "جا" ی بد به اسمِ قلب و باعثِ درد می‌شی
حالا شاید برات سوال باشه که چرا از ذهن به عنوانِ جای خوب، و از قلب به عنوانِ جای بد نام بردم
یه "جا" باز کن تا توضیح بدم ..
ولی من "جا"یی ندارم
من یه کولیِ بی تعلقِ باد صفتِ کینه ای هستم؛
من مهرپویام