در حالی که برخی ستاره های در حال مرگ،به ستاره های نوترونی بسیار فشرده تبدیل میشوند،هسته ی بعضی از آنها بسیار بیشتر در خود فرو میریزد.در ستاره هایی که جرمشان سه برابر جرم خورشید است،نیروی گرانش بسیار قوی هسته،ماده ی آنها را به طور کامل می رباید.این فرایند ادامه می یابد تا جایی که ستاره،در نقطه ای بسیار فشرده و نا محدود در فضا،موسوم به تکنیگی ناپدید می شود.فضای اطراف سیاه چال را تکنیگی می نامند و اگر هر چیزی،حتی نور،(میدانیم که بالاترین سرعت در دنیا سرعت نور است)در آن سقوط کند تا ابد به دام می افتد و سرعت کافی برای گریز از آن را نخواهد داشت.هر چه تراکم تکنیگی بیشتر باشد،سیاه چال عریض تر می شود.

اولین و تنها عکسی که تا به حال از سیاه چال گرفته شده.
زمانی برای تغییر
سیاه چال نقش عجیبی در ایجاد تفییر در فضا و زمان ایفا می کند و باعث ایجاد انحنا در آنها می شود.اگر شما قادر باشید که سقوط یک جسم به لبه ی بیرونی یک سیاه چال یا افق رویداد(نقطه ی غیر قابل بازگشت سیاه چال)را مشاهده کنید،می بینید که ساعت او کندتر و کند تر میشود(عقب می ماند).در همان زمان،این جسم قرمز و قرمز تر میشود؛تا اینکه از نظر ناپدید گردد.
کشش قوی
اگر بدشانسی بیاورید و در یک سیاه چال سقوط کنید،ساعت شما در ابتدا زمان درست را نشان میدهد و هیچ تغییر رنگی در شما ایجاد نمیشود.اما باید نگران چیز دیگر باشید؛نیروی گرانش(جاذبه)ی سیاه چال،با چنان قدرتی شما را به سمت خود میکشد که شبیه ماکارونی خواهید شد.بقایای بدن شما در یک حرکت مارپیچی،پایین میرود.نیروی اصطکاک،این بقایا را چنان گرم میکند که آن ها از خود پرتو ایکس ساطع خواهند کرد.
فرار بزرگ
هرچند هیچ جسمی قادر به فرار از سیاه چال نیست،نوعی پرتو از سیاه چال ها را میتوان رویت کرد.جهان مملو از جفت های ذره-پاد ذره است که با همان سرعتی که به وجود می آیند،نابود می شوند و انرژی خود را آزاد می کنند.پرتو هایی که به پاس قدردانی از زحمات و تلاش های استیون هاوکینگ در حوزه ی سیاه چال ها به پرتو های هاوکینگ شهرت یافته اند،زمانی ایجاد میشوند که این جفت های ذره ای در نزدیکی حاشیه ی یک سیاه چال به وجود آید.جفت ذره ها،که در افق رویداد به وجود می آیند،با سقوط یکی در سیاه چال و خروج دیگری،به انتهای کار خود می رسند.این افت انرژی را «پرتو افشانی هاوکینگ»می نامند که بسیار ضعیف است،اما منجر به از دست رفتن جرم خواد شد.با این وجود صد میلیارد سال طول می کشد تا سیاه چاله ای دارای جرمی برابر با خورشید،از بین برود.
شکار سیاهچال های نامریی
هر چند اخترشناسان نمیتوانند به طور مستقیم سیاه چال ها را ببینند،از اثراتی که این سیاه چال ها بر جای می گذارند،قادر به شناسایی و تشخیص آنها هستند.گاهی ستاره ها به صورت دو تایی شکل میگیرند و اگر یکی از آنها در دام یک سیاه چال بیوفتد،می تواند گاز ستاره ی جفت خود را نیز برباید.هنگامی که گاز در گرداب مارپیچی سیاه چال پایین میرود،از خود پرتو ایکس ساطع می کند.اخترشناسان با مشاهده منشا پرتو ایکس میتوانند سیاه چال های نامریی را شناسایی کنند.
منبع:کتاب دایره المعارف نجوم و فضا؛اثر مارتین رد فرن؛با اندکی تغییر
پی نوشت:جاهایی از متن گفته بودم که ساعت کند تر یا تند تر حرکت میکنه؛و به این معنا نیست که سیاه چال ها روی حرکت عقربه های ساعت تاثیر میذارن،بلکه به این معنا بوده که اونا روی زمان تاثیر میذارن.
با لایک و کامنت هاتون بهم انرژی میدید.
اگه سوالی در مورد آسمون و عجایبش داشتید میتونید زیر همین پست بپرسید؛حتما جواب میدم.
ارتباط با من: