روز های اولی که این بیماری شروع شد شاید کمتر کسی باورش میشد که حتی مجبور شیم از نزدیک ترین ادمهای زندگیمون هم با فاصله بشینیم فاصله ای که با گذشت زمان و بحرانی شدن شرایط بیشتر هم شد و این افزایش فاصله مساوی شد با افزایش دلتنگی ،دلتنگی گاه و بی گاهی که شاید هیچوقت فکرشم نمیکردیم سراغمون بیاد اما خب هنوز یه دنیای دیگه هست که توش میشه کنار عزیزانت باشی بدون اینکه ترسی از بیماری داشته باشی و اونم دنیای مجازیه ،دنیایی که توو این روزا بیشتر از دنیای واقعی ما ادما رو بهم نزدیک کرده و تنها ملزوماتش هم گوشی هوشمند و یه اینترنت پر سرعت هست که الان کمتر کسی هست که این امکانات رو نداشته باشه البته توو این روزا جز زندگی اجتماعی ادم ،زندگی فردی هم خیلی بیشتر از قبل حائز اهمیت شده که خوشبختانه تکنولوژی اینجا هم وارد شده و با یسری امکانات و سنسور ها که روی گوشی و ساعتای هوشمند هست میشه مواظب سلامتی خودمون و اطرافیانمون باشیم
این دوران شاید اونقدرام بد نباشه الان دیگه بدون یه سری از مشغله های همیشگی میشه با چند تا کلیک به دریای بی انتهایی از کتاب هم دست پیدا کرد یا فیلم هایی رو تماشا کرد که تا قبل از این اتفاقا وقتش رو نداشتیم اما همیشع دوست داشتیم بخونیمشون یا ببینیم.
فقط کافیه ابزارشو داشته باشی اونوقت خیالت از همه چی راحته?
#روایتگرباش