
چند وقت پیش تو توییتر، توییتی دیدم که میگفت الگوهای طراحی فقط به درد مصاحبهها میخورن و کاربرد دیگهای ندارن. حالا تو لینکداین هم میبینم که میگن الگوهای طراحی فقط کد رو پیچیده میکنن و درکش رو دشوار اما خب واقعیت احتمالا (قطعا) چیز دیگهای هست.
اگه فقط یه چکش دستت باشه؛ همه چیز به نظر میخ میاد
وقتی اون توییت رو دیدم با خودم فکر کردم آیا توییت کننده تا حالا API توسعه نداده؟ اگه داده چطور از الگوی Builder استفاده نکرده؟ پس حدس میزنم که تجربه توییتکننده با ادعاش کاملا متفاوت بودن.
در توسعه نرمافزار یک اصل اساسی وجود داره که بقیه اصول و مفاهیم حول اون شکل گرفتن.
High cohesion and less coupling
اصول SOLID همین تک جمله رو ساده سازی کردن و الگوهای طراحی هم برای اجرای همین اصل ساخته و پرداخته شدن. شیوههای جدیدتر معماری هم برای رسیدن به این اصل تلاش کردن.
حالا سوال اینجاست که آیا باید با همه الگوها آشنا باشیم یا حتما از همه اونها استفاده کرده باشیم؟ جواب دو بخش داره: بله باید با الگوهای مطرح آشنا باشیم و بدونیم برای حل چه مدل مسائلی مورد استفاده قرار میگیرن و بخش دوم جواب هم به نظر واضح میاد. اگه تجربه کار در حوزههای مختلف رو داشته باشین و به همه این مدل مسالهها برخورد کرده باشین استفاده از الگوها زندگی رو آسونتر میکنه اما بعضی الگوها برای حل مسائل مشترک حوزه فرانت طراحی شدن و لزومی نداره متخصصهای بکاند از اون استفاده کرده باشن (و برعکس).
از نظر من بهتره به جای گارد گرفتن یا مسخره کردن به این نکته توجه کنیم که الگوهای طراحی برای خلق زبان مشترک برای مسائل مشترک به وجود اومدن و باعث میشن دو توسعه دهنده از دو فرهنگ و خاستگاه متفاوت که شیوههای متفاوت ذهنی برای حل مساله دارن بتونن به درک مشترک از بخش بزرگی از کدها برسن و این به تنهایی یعنی توسعهپذیری سادهتر و نگهداشت کم دردسرتر.
و اما میرسیم به این سوال اصلی که چه زمانی باید از الگوها استفاده کنیم: