سه شنبه 22 دی 1394
ارسال به ?
ای شعله ی سرکش که برخاستی به رقص
در دل من چه غوغا به پا نموده بوده ای
و از تپش نا بهنگام قلبم
ترانه ها سروده بوده ای در پنهان نگاه
از زیر خاکستر برخاستی
و به آتش کشیدی
شور جوانی مرا
چو مهتاب بلند
در برکه ای که به رقص در آمده بود
دیده بوده ام لمس کرده بوده ام ترا
که مرا تا بیکران جنون جوانی برده بود
با تعهد زلال، خود به زنجیر کشیده بودمش
و هنوز می برد و افسون می کند مرا
در لحظه لحظه در آینه ای شکسته
که تصویر هزاران رنگ در آن
به اندازه شمارش روزها
ماه ها و سالها
که با خود برده است
هر قطعه از آن
به اندازه ی چهره در انتظار من
مرا به سرزمین خیال
این نغمه ابدی این قصه دراز
خوش آهنگ و موزون و شیرین
که به رقص در می اورد قلم مرا
در آینه ی دیگری
با شعله ای برخاسته از زیر خاکستری
مرا به وجد به در آورده است
در سالهای آخرین
مهرداد عسکری بهبهانی
22/10/94 ( مهر)