هر کاری بکنم مطمئنم این یه کار رو نمی کنم !!! چقدر مزحکن آدمایی که مرتکب این کار میشن، همیشه هم سرشون به سنگ میخوره ها، نمیدونم مگه این آدما عقل ندارن ؟ ضعیف ترین آدما همین آدمای احساسی هستند. چقدر هم دور و برمون رو پر شده از این آدمای ضعیف
تو راه برگشت به خانه دختری نشسته روی نیمکت دیدم، نزدیک که شدم صدای گریه اش کاملاً واضح شد کمی کنجکاو شدم چند جمله که با صدای حق و حق مخلوط شده بود و فهم درستی ازش نداشتم تا جمله آخر که کاملا واضح بود : اگه تا 5 دقیقه دیگه منو دیدی تُف بنداز تو صورتم و هر چی دلت خواست بهم بگو. برام عین روز مشخص شد ، یه آدم ضعیف احساسی یه آدمی که میدونه حرفاش همش به سنگ میخوره و آخرم هیچ
همه جا پر شده از این آدما ، آدمایی که درک نمی کنن ، وابسته میشن و تحمل جدایی ندارن . جدایی که یه نمونه از این گروه بزرگه آدمای وابسته که تحمل دل کندن ندارن . یکی به گوشی فلان مدل یکی به ماشین و ... یکی هم به آدما.
امروز همش این جمله های خودم تو ذهنم داره تکرار میشه ، امروز روز آزمایش من بود من شده شبیه همون آدمای ضعیف اطرافم . گریه ؟ نه من اینقدر ضعیف نیستم که گریه کنم ولی نمیتونم خود درونم رو آروم کنم.
میتونم عزاداری کنم ، ساعت ها بعد از اون سراغ تنبیه کردن این خودمه که چرا اشتباه کرد اینقدر این کار رو تکرار کنم تا آخر نه منی بمونه نه خودی یا میتونم خودم رو ببخشم و درس بگیرم ازش . ولی واقعا میتونم خودم رو ببخشم ؟