
بی اختیاری ادراری به معنای عدم توانایی در حفظ ادرار یا دفع ادرار در زمان ناخواسته میباشد که به عنوان یک مشکل اجتماعی و بهداشتی شناخته می شود.
در کیفیت زندگی فرد تاثیرات بسیاری می گذارد و ممکن است فرد را گوشه گیر کند و باعث کاهش تناسب جسمانی، قلبی عروقی، کاهش حرکات مورد نیاز و حتی باعث کاهش امید به زندگی فرد شود.
این افراد معمولا مضطرب و نگران هستند و هنگامی که از منزل دور میشوند آرامش ندارند و ارتباط خود را با دیگران کمتر می کنند تا کسی از مشکلشان آگاه نشود.
بی اختیاری ادراری به علت فعالیت کمتر از حد معمول عضلات کف لگن ایجاد می شود و شیوع ان در بانوان بیشتر می باشد.
این مشکل، نیاز غیر ارادی به دفع ادرار است و زمانی رخ می دهد که فشار درون مثانه ای افزایش می یابد و سرفه، دویدن و پریدن باعث ایجاد این فشار می شوند.
طبق گفته دکتر کورینا، بروز این مشکل به این دلیل است که عضله های کف لگن در زمان ایجاد فشار، برای بستن مثانه به درستی کار نمی کنند.
که از آن به عنوان مثانه بیش فعال هم یاد می شود، به نیاز بسیار شدید و فشار آور برای ادرار کردن و عبور غیر ارادی ادرار از مسیرش می گویند.
گاهی اوقات فرد می تواند حتی با دیدن آب یا توالت تحریک شده و ادرار کند.
بی اختیاری ترکیبی که ترکیبی از هر دو نوع است. یک فیزیوتراپیست باید قادر باشد تا نوع بی اختیاری را بعد از معاینه ای کوتاه تشخیص دهد.
معاینه همان به دست آوردن جزعیات درباره کنترل مثانه، تاریخچه سلامت، هرگونه عمل جراحی یا بارداری، رژیم غذایی ونوع سبک زندگی است.
هدف کلی فیزیوتراپی در درمان بی اختیاری ادرار کمک برای به دست آوردن کنترل دوباره مثانه است و در ابتدا روی عضله های کف لگن تمرکز می کند تا برای عملکرد درست شان آن ها را سفت تر یا ریلکس تر کند.
بیشتر بخوانید : فیزیوتراپی بی اختیاری ادرار